چنين استنادهايى : خوب مىتواند نقش سكوت كتابى چون صحيح بخارى را در مخفى داشتن حقايق تاريخى مبرهن سازد .
صحيح مسلم
دومين صحيح از صحاح سته صحيح مسلم بن حجاج نيشابورى است كه نويسندهء آن ابو حسين مسلم بن حجاج بن مسلم قشيرى نيشابورى ( م 261 ) است .
صحيح مسلم داراى چند ويژگى است :
1 : به عقيدهء برخى از بزرگان جامعه اهل سنت ، اين كتاب در نوع خود از جهت تدوين حديث و تنظيم ابواب كم نظير است . زيرا نويسنده آن كوشيده است تا در اين دائرة المعارف حديثى بهترين اسلوب را به كار گيرد .
2 : فاضل نووى در مقدمه شرح خود از مسلم نقل مىكند : « من صحيح خود را از ميان سيصد هزار حديث جمع آورى و انتخاب كردهام و اگر اهل حديث دويست سال حديث بنويسند باز هم مدرك و مرجع آنان كتاب من خواهد بود . » مسلم دوازده هزار حديث را از آن مجموع معتبر دانسته است .
كشف الظنون مىگويد : « اگر مكررات صحيح مسلم را كنار گذاريم مجموع احاديث آن 4000 حديث است . علامه نووى در التقريب نيز همين را گفته است .
3 : صحيح مسلم در 8 جزء و مشتمل بر 50 كتاب و 1205 باب است .
4 : صحيح مسلم دومين دائرة المعارف حديثى جامعه اهل سنت است و از نظر اعتبار ، در رديف صحيح بخارى به شمار مىآيد . گر چه بعضى مانند حافظ ابو على نيشابورى صحيح مسلم را بر صحيح بخارى ترجيح دادهاند .
5 : علامه عبد الرحمن بن كمال اسيوطى ( 849 - 911 ) كتابى به عنوان الديباج على صحيح مسلم بن حجاج دارد .
دو بينش مختلف در بارهء صحيح مسلم
بينش اول : گروهى از دانشمندان جامعه اهل سنت صحيح مسلم را به عظمت ياد كردهاند :
كاتب چلبى در كتاب كشف الظنون ( باب علم حديث )