بيت المال و سهم امام ( ع ) شده است .
آن امر ، مفاسد ديگرى را نيز در بر دارد كه شرح آنها به فرصتى ديگر نياز دارند كه به طور مفصل بيان شوند .
هدف بعضى از وكلا در امر تقليد
پيش از انقلاب اسلامى ، سعى و كوشش نمايندگان سود جو و فرصت طلب اين بود كه مرجع تقليد مورد نظرشان ، از خارج كشور تعيين و انتخاب گردد . اينان ، براى دست يافتن به اين مقصود ، از هيچ تلاش و كوششى فروگذار نمىكردند و به صحنه سازيها و ديدن افراد و جوسازيهاى شگفت آورى دست مىيازيدند .
زيرا آنها از اين طريق مىتوانستند به منافع و اهداف خويش برسند و از دور بودن مرجع و عدم دسترسى مردم به او ، در همهء ابعاد بهره بردارى فراوان مىكردند ، و كسب وجاهت زيادى مىنمودند .
و - شناخت مرجع تقليد
شناخت مرجع از طريق فقهاى طراز اول و برجسته ، انجام مىشد . بلكه آن چه تاريخ نشانگر آن است اين است كه : مجتهد و مرجع هر زمان ، اصلح از علماى ديگر را كه بىگمان بهتر از ديگران مىشناخت - معرفى مىكرد و مردم را به او ارجاع مىداد .
از جمله ، شخصيتهاى ذيل ، مراجع بعد از خويش را معرفى كردهاند :
- استاد كل وحيد بهبهانى ( متوفى 1205 ) .
- استاد بزرگوار شيخ جعفر كاشف الغطاء ( متوفى 1228 ) صاحب كشف الغطاء .
- محقق بزرگوار ، ميرزا ابو القاسم قمى ( متوفى 1227 ) صاحب قوانين الاصول .
- فقيه توانا ، شيخ محمد حسن نجفى ( متوفى 1266 ) صاحب جواهر الكلام - علامه بزرگ سعيد العلماء مازندرانى ( متوفى 1270 ) .
- شيخ اعظم انصارى ( متوفى 1281 ) صاحب رسائل و مكاسب .
- محقق معروف ، ميرزا حبيب الله رشتى ( متوفى 1312 ) صاحب بدايع الافكار .
- مرجع عالى قدر شيعه ، ميرزا محمد حسن شيرازى ( متوفى 1312 ) .
- فقيه بزرگوار سيد محمد كاظم يزدى ، صاحب عروة الوثقى ( متوفى 1337 ) .