را نگاشته وخود حواشي مناسبى را انتخاب ودر آخر نيز فهرست مشيخه را تنظيم نموده است كه دلالت بر فضل وعنايت وى به علوم حديث دارد .
ناسخ ، اين كتاب را بر سه تن از اساتيدش خوانده وهر يك ، اجازهاى به وى دادهاند . اين سه تن عبارت اند از :
1 - علّامه ملّا محمّد باقر بن محمّد تقى مجلسي كه در پايان جزء سوم كتاب ، اجازهاى در ربيع الأول 1087 ودر آخر مشيخهء كتاب ، اجازهء ديگرى در آخر ربيع الأول 1088 ونيز در هنگام مراجعت بحراني به وطنش ، اجازهاى ديگر براي وى نگاشته كه اين اجازه ، در إجازات بحار الأنوار ، مندرج است .
2 - ملّا عبد الرزاق جيلانى شيرازي ، كه در آخر أبواب زيارات ، اجازهاى بدون تاريخ ودر پايان كتاب ، اجازهء ديگرى در 14 رجب 1084 ق ، براي وى نگاشته ودر آن ، يكى از مشايخ إجازات خود را شيخ صالح بحراني معرّفى كرده است .
3 - شيخ صالح بن عبد الكريم بحراني ، كه در آخر كتاب ، اجازهاى به تاريخ شب 26 ذي قعدهء 1085 براي وى نگاشته واين اجازه ، از مفصّل ترين إجازات شيخ صالح است كه به يكى از شاگردانش داده است .
« 1 » [ 8 ]
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
وأحمد اللَّه تعالى على تواتر نعمائه وترادف آلائه ، واصلي على أفضل أنبيائه وأكمل أصفيائه محمّد خير من شرّع الشرع وبيّنه ، وأحكم أساس العلم وأتقنه ، وآله
هامش
( 1 ) . فهرست نسخههاى خطّى كتابخانهء آية اللَّه مرعشى ، ج 13 ، ص 238 - 239 ( ش 5042 ) ؛ تراجم الرجال ، ج 2 ، ص 576 و 578 ؛ أعيان الشيعة ، ج 2 ، ص 124 ؛ إجازات الحديث ، ص 151 ؛ نجومالسماء ، ص 215 ؛ الكواكب المنتثرة ، مخطوط ؛ زندگينامهء علامهء مجلسي ، ج 2 ، ص 4 ؛ بحار الأنوار ، ج 110 ، ( الإجازات ) ، ص 145 .