ودر اجازهاى كه سيد نعمت اللَّه جزايرى براي شيخ حسين جامعي نوشته ، به استادش شيخ صالح اشاره نموده وآورده :
وأجزته أيضاً بإجازتي عن الشيخين الصالحين الورعين . . .
« 1 » مرحوم سيد عبد الحسين خاتونآبادى ، در كتاب وقايع السنين والأعوام ، ضمن وقايع سال 1098 ق ، آورده است :
فوت شيخ صالح ، فاضل عالم مجتهد عصر خود وقاضى شيراز ، شيخ صالح . . . در كمال فضل وحال بود ومتوجّه قطع وفصل معاملات مردم مىشد . . . « 2 »
اساتيد وى
در إجازات ومداركى كه از شيخ صالح بحراني موجود است ، به دو تن از بزرگترين مشايخ خود ، تصريح نموده است :
1 - شيخ علي بن سليمان بحراني ( م 1064 ق ) ، در اجازهاى كه شيخ صالح به محمد إبراهيم بواناتى داده وهمچنين در اجازهء به محمد نبي در پايان كتاب مشرق الشمسين شيخ بهايى اجازهء روايت كتاب را از أستاذ مذكور به آنها داده است .
قابل ذكر است كه شيخ على بحراني مذكور ، غير از شيخ علي بن سليمان بحراني از شاگردان علامهء حلّى است كه در نام ونام پدر ، مشترك هستند .
2 - سيد نور الدين علي بن حسين موسوى عاملي ( م 1068 ق ) كه در اجازهء مفصّل بحراني به محمد إبراهيم بواناتى ، به نام وى
هامش
( 1 ) . همان ، ص 62 .
( 2 ) . وقايع السنين والأعوام ، ص 542 .