أصفهان نيز با وجود مدارس بسيارى كه توسط دودمان صفوى وديگران در آن بنا شده بود ، با جذب وپرورش عالمان بزرگى از خارج وداخل إيران ، به زودى مركزيتى براي علوم اسلامى پيدا كرد وبا ظهور عالمانى چون : مجلسي اوّل ودوم ، فيض كاشاني ، شيخ بهايى ، علوم منقول در اين خطّه به أوج خود رسيد .
در شيراز ، با وجودي كه جوّى فلسفي حكمفرما بود ، عالمي برخاست كه تمام توجّه وى ، به علوم منقول معطوف بود ودر اشاعهء اين علم وعلوم وابستهء به آن وپرورش وتربيت شاگردان ، سهم بسزايى داشت ووى ، كسى جز « شيخ صالح بن عبد الكريم بحراني » نيست .
در اين مختصر ، بر آنيم تا شرح حال وى ونيز شاگردانش واجازه دارندگان از أو را با استفاده از اسناد ومدارك موجود ، معرّفى كنيم .
زندگى وى
نام كامل أو « صالح بن عبد الكريم بن حسن بن صالح بن أحمد بن إبراهيم بن كمال الدين بحراني كرزكانى » است ، چنان كه در اجازهء خود به محمد صادق رازي ( اجازهء بيست وهفتم از مجموعهء حاضر ) ، به نسب خود ، اشاره نموده است .
از تاريخ تولّد وى اطّلاعى در دست نيست ؛ ولى آنچه مسلّم است اين كه وى در بحرين وظاهراً در يكى از قُراى آن به نام « كرزكان » متولّد شده وچند سالى را در آن بلاد گذرانيده است .