معاريف علماى زنجان به شمار مىرفتند . وى داراى زندگانىاى مرفّه ومجلّل وبسيار تميز ومرتّب وشخصاً فردى روشنفكر ومحترم بود . أو در انقلاب مشروطيت ، اگرچه به مشروطه خواهان قول بىطرفي داد ، ولى بعدها همراه روحانيانى همچون : شيخ فضلاللَّه نوري وآخوند ملّا محمد آملي ، به مخالفان مشروطه پيوست وپس از پيروزى مشروطيت ، دستش از دخالت در أمور كوتاه شد . برخى مىگويند مرام باطني أو حمايت از حكومت پارلمانىِ عادل بوده است ؛ امّا چون پادشاهان قاجار ، بويژه محمدعلى ميرزا ، در استخاره به أو مراجعه مىكردند ، وى نيز به ظاهر با آنان همدلى نشان مىداد . نام برده در سال 1329 ق ، در تهران درگذشت . ميرزا أبو طالب دو برادر فاضل به نامهاى أبو عبداللَّه موسوى وأبو المكارم موسوى داشت كه صاحب تأليفات متعدد بودهاند ودر الذريعة آثارشان ياد شده است .
آثار ميرزا أبو طالب
1 . غاية المرام في أحكام الصيام ؛
2 . رسالة در تحليل الأمة ؛
3 . مقابس الأنوار در أصول ؛
4 . الذخيرة در علم درايه ؛
5 . كتاب الحج ؛
6 . التنقيد ( يا ايضاح التنقيد . در احكام تقليد ؛
7 . ايضاح السبيل در تعادل وتراجيح ؛
8 . تحفة القاصد ؛