أدعية السرّ » را از تأليفات سيّد جليل القدر ، فضل اللَّه بن علي بن عبيداللَّه راوندى بر مىشمرد . « 1 » سپس توضيحي در بارهء كتاب « النوادر » آورده ودربارهء « أدعية السرّ » ، چنين مىگويد : « وأمّا أدعية السرّ فسنوردها بتمامها في محلّه » ؛ « 2 » كه مراد از محل ، كتاب دعاى « بحارالأنوار » است كه در جلد 95 آمده است .
به هر صورت ، توجّه علّامهء مجلسي به اين كتاب وبر شمردن آن در عداد تأليفات سيد فضل اللَّه بن علي راوندى ، خود ، گوياى اهمّيت وصحّت اين كتاب در نظر أهل فن خواهد بود . علاوة بر اينكه عالمان ديگرى نيز از آن نقل دعا كرده ودر ضمن كتابهاى خويش ، درج نمودهاند .
ب ) مصادرى كه كه بخشي از « أدعية السرّ » را آوردهاند :
1 . مصباح المتهجد « 3 » ، تأليف شيخ طوسي ( م 460 ق ) . در اين كتاب در مجموع ، شش دعا از « أدعية السرّ » در صفحات 82 و 235 تا 238 و 244 آن ، آمده است .
2 . جنّةالأمان الواقية وجنّة الإيمان الباقية « 4 » ( معروف به المصباح ) ، نوشتهء شيخ كفعمى . كه چند دعا از « أدعية السرّ » را در مواضع گوناگون آوردهاست كه بدين شرح است : در فصل هجدهم ، صفحهء 197 ، در فصل بيستم ، صفحه 229 ، در فصل بيست ويكم ، صفحه 230 ، در فصل بيست وسوم ، صفحه 252 ، 255 ، 256 و 257 ، در فصل بيست وهفتم ، صفحه 307 ،
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 1 ، ص 18 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . اين كتاب در سال 1411 ق ، توسط مؤسسه فقه الشيعة در بيروت در 919 صفحه به چاپ رسيدهاست .
( 4 ) . اين كتاب در سال 1414 ق ، توسط مؤسسهء اعلمى به طبع رسيده .