بن خالد حلّى را - كه يكى از مصادر « بحار الأنوار » - است « 1 » در حال نشر دارد ؛ همچنين اين مركز ، به پاس ارج نهادن به خدمات علمي اين عالم فرزانه وداشتن سهمى اندك در اين وادى ، به تصحيح وعرضهء تعدادى از مصادر چاپ نشده ، همّت گماشت وتوانست با شناسايى رسالههايى ، دفترهاى چهارم وپنجم « ميراث حديث شيعه » را به آن اختصاص دهد .
رسالههايى كه در اين دفتر ( دفتر چهارم ) از مصادر « بحار الأنوار » منتشر مىشود ، عبارتاند از :
1 - التعازى ، از ابوعبداللَّه محمّد بن علي بن الحسن بن عبد الرحمن علوي حسينى ( م 445 ق ) .
حاجى نوري در « الفيض القدسي » كه همراه « بحار الأنوار » به چاپ رسيده ، « التعازى » را يكى از منابعى مىشمارد كه به پيشنهاد يكى از شاگردان مجلسي ، جهت تهيهء « مستدرك بحارالأنوار » مورد نظر بودهاست . « 2 » همچنين وى در « جنّة المأوى » كه در ضمن جلد 53 « بحار الأنوار » به چاپ رسيده ، از « التعازى » مطلبي را نقل كردهاست . « 3 »
2 - أدعيّة السر ، نوشتهء سيد فضلاللَّه علي بن عبيداللَّه راوندى ، از عالمان قرن ششم .
علّامهء مجلسي ، در مقدمه كتابْ آن را به عنوان يكى از مصادر آورده « 4 » ومىنويسد كه تمام آن را نقل خواهد كرد « 5 » واجازهء روايت آن را براي برخى از شاگردان خود ، صادر
هامش
( 1 ) . المعجم المفهرس لألفاظ أحاديث بحارالأنوار ، ص 96 ( ش 519 ) .
( 2 ) . بحارالأنوار ، ج 105 ، ص 69 .
( 3 ) . همان ، ج 53 ، ص 213 .
( 4 ) . همان ، ج 1 ، ص 18 .
( 5 ) . همان ، ص 36 .