تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث حديث شيعه — صفحة 461

مساهمون:

ص٤٦١
4 - شيخ محمد حسين مازندرانى حائري . در سال 1336 ق ، در كربلا از وى كسب اجازه كرده است . 5 - ميرزا محمد حسين نايينى أصفهاني نجفي . 6 - سيد حسن صدر رساله حاضر ، متن اجازهء اوست . 7 - سيد ياسين أفندي كاظمى محيطى حلّى نجفي . أو از علماى عامّه بوده است ومرحوم صدر در سال 1333 ق ، از وى اجازه دريافت نموده است . 8 - شيخ آقا بزرگ تهرانى . أو در سال 1367 ق ، براي شيخ الاسلام اجازه صادر نموده است .

ذوق أدبي امامي خويى

صدر الاسلام ، داراى قريحهء شعري خوبى بوده وبه دو زبان فارسي وعربى ، شعر سروده است ؛ لكن معلوم نيست كه وى ، ديوان شعري براي خود تنظيم كرده باشد . چنانكه در ذكر آثار خود ، فقط از دو قصيدهء خود ( يكى به عربى وديگرى به فارسي ) ياد كرده است . نمونه‌اى از اشعار وى ، قصيده‌اى است كه به مناسبت ميلاد امام زمان ( عج ) سروده است :
آمد وآورد باز باد صبا بوى يار * مژدهء آن نقد جان باد به ارزان نثار باد بهارى وزيد پردهء گل را دريد * منتظران را نويد داد كه آمد بهار سرو به قد ، سبزپوش ، باغ شده دربكوش * ابر بباريد ؛ شد باز چمن لاله‌زار نرگس وهم نسترن سوسن وهم ياسمن * كرده معطّر چمن بوى خوش هر چهار
ودر آغاز منظومهء فقهى خود كه به عربى سروده ، چنين آورده است :
أعوذ باللَّه من الرجيم * وبسمه الرحمن والرحيم قال بن يحيى محمد الأمين * معتصماً بحبله المتين
ميراث حديث شيعه — صفحة 461 | مهدى مهريزى / على صدرائى خوئى