تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى ) — صفحة 111

مساهمون:

ص١١١
آغاز : بسمله . قال المفتقر الى الله الودود احمد بن على بن مسعود غفرالله . نوع خط : نستعليق . كاتب : محمد عبدالرحمن صوفى لنگيانوالوى . تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : لاله پيارى و به فرمايش فضل احد . توضيحات : به تصحيح و تنقيح محمد الياس كوچانى و مفتى عبدالرحيم صاحب ؛ منتخبى از حواشى و شروح كتاب به انتخاب ملا محمد قمر الدين در هامش نسخه با شماره هاى شاخص تحرير شده است ؛ حق چاپ به موجب قانون 1847 م رجسترى شده است . محل چاپ : پاكستان ؛ لاهور . مطبعه : كيس پرنتنگ وركس . تاريخ : 1327 ق . تعداد صفحات : 188 ؛ اندازه : 18 * 5 . 26 ؛ تعداد سطور : 8 .

( 2628 ) مثنوى معنوى [ دفتر هفتم مثنوى مولاناى روم ]

( ادبيات فارسى ، منظومه‌ها - / فارسى ) از : ابو المحمود شيخ محمد تهانوى ( زنده در 1267 ق ) منظومه اى است قريب به سه هزار بيت . اين منظومه را شاعر به عنوان دفتر هفتم مثنوى معنوى مولوى رومىسروده است . در ديباچه اى كه حكيم محمد عمر بن حكيم حليم الله قرشى هاشمى علوى محمدى چرتهاولى در دو صفحه بر اين مثنوى نوشته عنوان نموده كه : اين دفتر را شاعر به جهت خواب ديدن مولوى و شمس تبريزى و دستور آنها به سرودن آن ، سروده است و نسخه مسودهء شاعر توسط قاضى محمد اسماعيل منگلورى به من داده شده و من آن را تصحيح و مرتب نموده و در نسخه حاضر منتشر نمودم . شاعر اين مثنوى را در سال 1276 ق برابر با عدد ابجدى « شورش عشق » سروده و برخى عنوانهاى آن چنين است : - / تذكرهء عشق و حقيقت و ماهيت آن ؛ - / ذكر خير جناب رسالت مآب و چند معجزهء آن حضرت ؛ - / شكريهء جناب كبريا ؛