كتاب در ردّ شيعه اثنى عشريه بنمايد . او در ديباچه عنوان مىكند كه : « براىالزام خصم به آيات قرآنى استدلال كرده مىشود يا به روايات كتب معتبره روافض مثل كافى تصنيف محمّد بن يعقوب كلينى و تهذيب و استبصار تصنيف ابى جعفر محمد بن حسن الطوسى و فقيه من لا يحضره الفقيه لمحمد بن على بن بابويه القمى واستبصار ابن مطهر الحلى و جامع عباسى و غير آن و تفسير منسوب به سوى ابى محمد الحسن العسكرى و مانند آن » .
ولى بعد خود اعتراف مىكند كه به اين كتابها مراجعه ننموده و در گزارش از آنها فقط به كتاب خواجه نصراله كابلى اكتفا نموده است .
او كتابش را در يك مقدمه و هفت مقاله و يك خاتمه قرار داده ، با اين عنوانها :
مقدمه : در بيان فرقه هاى روافض ؛
مقاله اولى : در ابطال مذهب روافض و اثبات مذهب اهل سنت و جماعت بر وجه اجمال ؛
دوم : در بيان عقائد اهل سنت و جماعت و ابطال مسائل خلافيه روافض بر وجه تفصيل ؛
سوم : در بحث امامت كه آن را روافض از اصول عقائد مى شمارند ؛
چهارم : در جواب مطاعن خلفاء و غيره ؛
پنجم : در افضليت و در آن كه جميع صحابه را به جز نيكى ياد نبايد كرد ؛
ششم : در ذكر خرافات روافض ؛
هفتم : در ذكر بعضى مسائل فروع كه اهل سنت و جماعت بدان متميزاند ؛
خاتمه : در ذكر خير اهل بيت و غوث الثقلين و نعوت و شمائل محمد مهدى عليه السلام .
متاسفانه در اغلب مباحث كتاب وى جانب انصاف را رعايت نكرده و مطالب كتابش نشان مىدهد كه وى اطلاعى از اعتقادات و باورهاى شيعه نداشته و فقط به مطالبى كه مخالفان شيعه به شيعه نسبت دادهاند ، تمسك جسته است .
آغاز : بسمله . الحمد لله الذى خلق الارض و السماء و ظهر وجوده فوق ظهور الاشياء حتى اقربه الازكيا و الانبيا .
نوع خط : نستعليق .
كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده .
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى ) — صفحة 69
مساهمون: على صدرائى خوئى
ص٦٩