تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى ) — صفحة 367

مساهمون:

ص٣٦٧
كتاب معروفى است در ملفوظات مولوى جلال الدين محمد بلخى مشور به مولانا . اين ملفوظات را فرزند وى سلطان بهاء ولد از مجالس وعظ او نوشته و به همين دليل به « مجالس » نيز معروف است . در چاپ حاضر اين كتاب را عبد الماجد تصحيح نموده و در آغاز 42 صفحه به عنوان مقدمه ، به اردو افزوده است . آغاز : بسمله . الحمد لله رب العالمين و الصلاة على سيدنا محمد و آله اجمعين . اما بعد اين رساله اى است موسوم به فيه ما فيه از كلام مولانا جلال الدين محمد بلخى المشهور به رومى . نوع خط : نسخ . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : مولوى مسعود على ندوى . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ؛ توضيح واژه ها و عبارت هاى دشوار در پاورقى نسخه با شماره شاخص آمده است . محل چاپ : هند ؛ اعظم گده . مطبعه : معارف اعظم گده . تاريخ : ذكر نشده . تعداد صفحات : 242 + / 42 ؛ اندازه : 16 * 50 / 24 ؛ تعداد سطور : 16 .

( 2403 ) بساط الغنايم معروف به خيابان مرهته

( تاريخ - / فارسى ) از : لچهمى نراين اورنگ آبادى ( زنده در 1214 ق ) رسالهء مهمى است كه مؤلف دربارهء قوم مرتهه نگاشته است . او كتاب را در 1214 ق تأليف نموده و در مقدمه گويد كه « مرهته ها كه شريك غالب روساء دكن بلكه كل رئيس اند » و بعد از آن وقايع و جنگ هاى مربوط به حكومت اين خاندان را به تفصيل آورده است . در آغاز رساله ، ديباچه‌اى به اردو از مصحح كتاب ، غلام صمدانى خان گوهر حيدر آبادى در چهار صفحه ، درج شده است .