شرحى است بر معماى نصيراى همدانى كه امام صهبايى آن را در سال 1248 ق به درخواست يكى از دوستانش نگاشته است . او ابتدا مقدمه اى در قواعد معما ، ذكر نموده بعد به شرح معما پرداخته است .
آغاز : بسمله . ( شعر )
خدايى كابر دارد مايهاى از بحر و احسانش * رسولى كآسمان دارد هلال از نعل يكرانش
ندانم حمد و نى نعت اينقدر دانم كه هستى را * خدا آغاز كرد و بر محمّد ( ص ) گشت پايانش
پس از تمهيد قواعد محمدت جناب كبريا و بسط بساط نعت سرور انبيا كه بهين نتيجهء آباى دانش و امهات فرهنگ است .
نوع خط : نستعليق .
كاتب : ذكر نشده .
تاريخ كتابت : ذكر نشده .
به اهتمام : حسب ايماى منشى دين ديال صاحب مير منشى ايجنتى بهوپال .
توضيحات : صفحه اول داراى سرلوح و كتيبه ؛ تمامى صفحه ها جدول دار ؛ صفحه هاى زوج ركابه دار .
محل چاپ : هند ؛ لكهنو .
مطبعه : منشى نول كشور .
تاريخ : 1880 م .
تعداد صفحات : 51 ؛ اندازه : 23 * 16 ؛ تعداد سطور : 19 .
( 2144 ) انفاس العارفين
( تاريخ ، تذكرهء عارفان - / فارسى )
از : شاه ولى اللَّه بن عبد الرحيم محدث دهلوى ( 1176 ق )
مؤلف در اين كتاب ، احوال و اقوال و حكايات عرفانى پدرش ( شيخ عبد الرحيم ) و عمويش ( شيخ ابو الرضا محمد ) و جدّ مادرى پدرش و نيز مشايخ ديگر را بيان نموده است .