( 6 / 1715 ) ديوان حضرت خواجه معين الدين چشتى
( ادبيات فارسى ، ديوانها - فارسى )
از : خواجه معين الدين چشتى
غزليات خواجه معين الدين چشتى است كه به معين تخلص مىكند . اين غزليات به ترتيب حروف تهجىمرتب شده است .
آغاز : بسمله . رديف الالف . ( شعر )
ربود جان و دلم را جمال نام خدا * نواخت تشنه لبان را زلال نام خدا
نوع خط : نستعليق .
كاتب : ذكر نشده .
تاريخ كتابت : ذكر نشده .
به اهتمام : لاله بشيشر ديال .
توضيحات : تمامى صفحه ها جدول دار و دو ستونى ؛ اشتهار به زبان اردو در پايان نسخه ( ص 94 - / 93 ) ؛ خاتمة الطبع به قلم محمد مبين على خلف مولوى محمد هادى على هفت قلم متخلص به شيفته شاگرد خواجه محمد مرتضى متخلص به بقا ( ص 93 - / 92 ) ؛ اشتهار كتاب ، به اردو ( ص 94 - / 93 ) .
محل چاپ : هند ؛ كانپور .
مطبعه : منشى نولكشور .
تاريخ : جنورى 1875 م .
تعداد صفحات : 94 ؛ اندازه : 26 * 17 ؛ تعداد سطور : 15 .
( 7 / 1715 ) ديوان حضرت غوث اعظم ( ديوان محيى )
( ادبيات فارسى ، عرفان و تصوف - فارسى )
از : محى الدين متخلص به محيى
ديوان غزليات شاعرى با تخلص « محيى » . كه ناشر ، آن را به شيخ عبد القاهر گيلانى ( م 561 ق ) نسبت داده است . به احتمال زياد ، شاعر اين ديوان ، قطب محيى لارى است كه همدوره ملاجلال دوانى بوده و مكاتبات عرفانى وى در ايران با نام مكاتيب قطب محيى به چاپ رسيده است .