( 1122 ) بهارستان شاعر
( ادبيات فارسى ، ديوانها - / فارسى )
از : مير ناصر على صاحب متخلّص به شاعر ( قرن 13 )
ديوان اشعار سراج السالكين مير ناصر على است كه در اشعارش « شاعر » تخلص مى كرد . در آغاز آن ديباچه كوتاهى به نثر فارسى آمده و بعد از آن سه رباعى از غلام حيدر صاحب شهوار و يك رباعى از منشى محمد صديق در تاريخ طبع كتاب ( 1297 ق ) ذكر شده و بعد از آن ديوان شروع مىشود .
در اين ديوان ابتدا قصايد بعد غزليات و رباعيات به ترتيب قوافى و در آخر قطعات آمده است .
آغاز ديباچه : بسمله . حمد وافر به آن ناصر حقيقى است كه گل ناچيز را اشرف مخلوقات گردانيده به قول اقدس رباعى : ( شعر )
در هژده هزار خلق ما را شرف است * اين فيض حصول نكته من عرف است
دانستن خويش هست دانستن رب * ديگر چو تكلف بود آن بر طرف است
آغاز ديوان : بسمله . ( شعر )
انت ربى انت علام الغيوب * انت هادى انت ستّار العيوب
انت شافى انت كافى يا كريم * انت معطى انت كشاف الكروب
نوع خط : نستعليق .
كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده .
توضيحات : به تصحيح و نظر ثانى مير عابد على صاحب و مير حافظ على صاحب فرزندان مصنّف مرحوم ؛ چاپ كتاب در عهد نواب مير محبوبعلى بهادر پادشاه دكن بوده است كه از وى به احترام ياد شده است ؛ غلط نامه پايان نسخه ( ص 2 - / 1 ) ؛
ديباچه از مصححان ديوان آغاز نسخه همراه با قطعهء طبع از غلام حيدر صاحب و از منشىمحمد صديق صاحب ( 2 ص ) ؛
در آخر نسخه چند تقريظ منظوم در مدح كتاب و مؤلف آمده از اين افراد :
- / قطعهء منظوم فارسى در پنج بيت از مولوى محمد انتظام على صاحب مهتمم موتوالى بلده ؛
- / چند قطعه منظوم فارسى ( پنج بيتى و چهار دوبيتى و يك سه بيتى ) از غلام حيدر