از : امير سيّد محمّد صديق بن حسن خان بهادر قنوجى بهوپالى ( م 1307 ق )
رساله اى است در بيان ناسخ و منسوخ آيات قرآنى كه مؤلف در يك مقدمه و دو باب و يك خاتمه ساخته ، با اين عنوانها :
مقدمه : در بيان معانى نسخ و احكام او ؛
باب اول : در ناسخ و منسوخ قر آن كريم به ترتيب سور ؛
باب دوم در ناسخ و منسوخ حديث ؛
خاتمه : در ذكر فوائد مهمه .
آغاز : بسمله . الحمد للَّهالذى انز ل على عبده الكتاب تبصرةً لاولى الرّسوخ و اودعه انواعاً من الحكم و العلوم .
نوع خط : نستعليق .
كاتب : ذكر نشده ؛ تاريخ كتابت : ذكر نشده .
به اهتمام : محمد عبدالرحمن بن حاجى محمد روشن خان حنفى حسب فرمايش مير صاحب . على صاحب .
توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ؛ خاتمة الطبع از ابوالفتح محمد عبدالرشيد به نثر فارسى ( ص 132 - 130 ) ؛ قطعهء تاريخ طبع از مولوى محمد عبدالعلى مدراسى صاحب مصحح كتاب به نظم فارسى در شش بيت ( ص 132 ) ؛ دست خط و امضاء حاج محمد عبدالرحمن و همچنين مهر چاپى وى در پايان نسخه چاپ گرديده است .
محل چاپ : هند ؛ كانپور .
مطبعه : نظامى .
تاريخ طبع : 1297 هجرى قمرى .
تعداد صفحات : 132 ؛ اندازه : 16 * 24 ؛ تعداد سطور : 21 .
( 661 ) التمهيد فى بيان التوحيد
( عرفان - عربى )
از : ابوشكور محمد بن عبدالسّعيد بن شعيب كبشى سالمى
كتاب معروفى است در عرفان نظرى و در بيان اصول معرفةو التوحيد در چند باب و هر باب در چند قول ، با اين عنوانها :