سراج الدين عليخان آرزو ايراداتى بر اشعار محمد على حزين لاهيجى وارد ساخته و نام رساله اش را « تنبيه الغافلين » نهاد . پس از آن مير محسن على - نبيره و تلميذ ارشدِ عليخان آرزو - از اعتراضات آرزو پاسخ داد . بعد از وى مولوى امام بخش متخلص به صهبايى به محاكمه و داورى بين آنها پرداخته و كتاب حاضر را نگاشته است .
در اين كتاب ، مؤلف ، پس از عبارت « قال » عبارتهاى نظم و نثر آنان را آورده ، و سپس با عبارت « اقول » به توضيح و داورى بين آنها پرداخته است .
آغاز : بسمله . خداوندا ظلوم و جهولى كه زيان از سود نشناسد و نيك از بد باز نداند و با اين همه بى تميزى از امداد توفيقت دست به عيب و هنر مردم نيالايد .
نوع خط : نستعليق .
كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده .
به اهتمام : محمد عبد الرحمن بن حاجى محمد روشن خان و به امر پندت دهرم ناراين صاحب مير منشى .
توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ، نسخه را موريانه خورده و بعدا ترميم شده و قرائت برخى عبارتها دشوار است ، بعد از پايان كتاب چند خاتمه الطبع آمده بدين ترتيب :
- / از محمد عبد الرحمن بن حاجى محمد روشن خان حنفى به نثر ( ص 164 ) ؛
- / از مولوى محمد حسين انصارى متخلص به هجر شاگرد مصنف كتاب ، به نظم ( ص 166 - / 165 ) ؛
- / از امر پندت دهرم ناراين صاحب مير منشى اجنتى مالوا ، به نثر ( 169 - / 167 ) .
محل چاپ : هند ؛ كانپور .
مطبعه : نظامى .
تاريخ طبع : 1862 ميلادى .
تعداد صفحات : 169 ؛ اندازه : 17 * 26 سم ؛ تعداد سطور : 23 .
( 389 ) خزينة الاصفيا ( ج 1 )
( تاريخ ، تذكره عارفان - فارسى )
از : مفتى مولوى غلام سرور لاهورى بن غلام محمد اسدى هاشمى ( قرن 13 ق )