بدون نامكاتب و ناشر و محل نشر ، 1320 ق ، خشتى ، 243 ص . [ ش 1657 و 3059 ] .
لب لباب ( منتخب مثنوى معنوى مولوى )
( اشعار )
از : خواجه درويش محمد بخارى نقشبندى احرارى
بدون نام كاتب ، بمبئى ، 1910 م ، وزيرى ، 216 ص . [ ش 1940 ] .
لسان الذاكرين
( مواعظ )
از : ميرزا هادى شريف نائينى
جلد 1 و 2 ، سيد احمد بن محمدرضا طباطبايى اردستانى ، 1296 ق ، رحلى ، 320 + 155 ص . [ ش 3029 ] .
لسان العجم
( دستور زبان فارسى )
از : ميرزا حسن بن محمدتقى طالقانى
لطفالله بن محمدتقى بن احمد بن محمدعلى بن علىنقى بن عبدالكريم حسينى انجوى شيرازى ، بمبئى ، 1317 ق ، مطبعهء ناصرى ، رقعى ، 172 ص . [ ش 481 ] .
محمدصادق جرفادقانى ، تهران ، 1305 ق ، رقعى ، 263 ص . [ ش 2119 ] .
لسان الغيب فى تميز الصحة عن العيب معروف به تقديس « 1 »
( مثنوى عرفانى )
از : محمدكريم صابونى تهرانى متخلص به ناظم
ميرزا عبدالكريم شيرازى ، تهران ، 1347 ق ، مطبعهء سيد مرتضى ، وزيرى ، 40 +
هامش
( 1 ) - مثنوىاى است عرفانى كه شاعر به سبك مثنوى معنوى مولوى سروده است . او در اشعارش به « ناظم » تخلص مىكند و در اين مثنوى از ذكر نام خود ، اجتناب نموده است . شاعر در صفحهء 373 تا 379 شرح حالى از خود به نظم آورده و در آن گويد كه تا سىسالگى در هوى و هوس ، عمر را سپرى كرده و بعد از آن درد ديندارى در دلش پديد آمده و تا چهل سالگى سرگردان و محزون بوده و در چهل سالگى به الهام غيبى به كربلاى معلى مسافرت نموده و از عنايت حضرت سيدالشهدا عليه السلام معنويتى در درونش پيدا شده است .
اين مثنوى را مشار در فهرست كتابهاى چاپى فارسى با مثنوى طاقديس نراقى اشتباه گرفته است . لازم به ذكر است كه مثنوى مرحوم صابونى به « تقديس » معروف است در حالى كه مثنوى نراقى « طاقديس » - مخفف طاير قدس - نام دارد .