« ط »
طاقديس « 1 »
( مثنوى )
از : ملا احمد بن مهدى نراقى
عبدالحسين شيشجانى اصفهانى ، 1271 ق ، رقعى ، بدون صفحهشمار . [ ش 1160 ] .
طب اكبرى
( پزشكى )
از : محمد اكبرشاه ارزانى
جلد اول و دوم ، سيفالله خوانسارى ، 1275 ق ، رحلى ، 198 + 191 ص . [ ش 267 ] .
هامش
( 1 ) - مثنوى عرفانى است كه مؤلف به سبك مثنوى معنوى سروده است . او نام مثنوى خود را « طاقديس » مخفف طاير قدس قرار داده است . در اينجا دو توضيح در مورد اين كتاب ضرورى است .
الف : چون مثنوى « لسانالغيب فى تميز الصحة عن العيب » مرحوم محمدكريم صابونى تهرانى به تقديس معروف است عدهاى آن را با مثنوى نراقى اشتباه گرفته و نام مثنوى نراقى را نيز لسانالغيب ذكر كردهاند . ولى بايد گفت نام مثنوى نراقى در هيچجا لسانالغيب ذكر نشده و نام مثنوى وى « طاقديس » است . [ الذريعه 18 / 309 ؛ فهرست كتابهاى چاپى فارسى 4 / 4376 ] .
ب : مرحوم نراقى در اشعارش به « صفايى » تخلص مىكند و مثنوى طاقديس را در قالب داستان طوطى و شاه تنظيم نموده و در اثناى آن داستانهاى ديگرى را نيز درج نموده است . قسمت اول اين مثنوى توسط كاتبى بىسواد تحرير و در آن تخلص صفايى به بهايى تصحيف شده و عدهاى گمان كردهاند كه اين قسمت ، رسالهء مستقلى است . در حالى كه در آن بخش ، صراحتاً آمده كه :كو مبارك پى دليلى كز نراق * مركب ما را كشد سوى عراقو آن نسخه در كتابخانهء مجلس به شمارهء 2534 موجود است . سعيد نفيسى نيز به استناد همين نسخه در كليات شيخ بهايى آن را يكى از مثنوىهاى وى دانسته و بعد از آن در فهارس « طوطىنامه » يكى از آثار شيخ بهايى ذكر شده ، كه اساسى ندارد .
[ فهرست نسخههاى خطى مجلس شوراى اسلامى 8 / 228 ؛ فهرست نسخههاى خطى فارسى ، منزوى 4 / 2996 ؛ كليات شيخ بهايى ، سعيد نفيسى ، ص 116 ] .