مناجات
( عرفان و تصوففارسى )
انصارى ، عبدالله بن محمد ، 396 - 481 ق
گفتارى به نثر مسجع و گفتگوهاى عارفانه با خداى خود و پند و اندرزهاى عارفانه . گرچه در انتساب اين گفتارها به خواجه ترديد است
[ نسخه هاى خطى فارسى ، منزوى 2 / 1322 ؛ فهرست مشترك پاكستان 4 / 2411 ؛ فهرست دانشكده حقوق تهران 1 / 176 ؛ مجلس 36 / 301 ؛ كتابخانه ملك 4 / 780 ]
14357 ) نسخه شماره : 2 / 504 - 124 / 3
آغاز : بسمله حمدله . . . اما بعد قال الشيخ الامام . . . حضرت بارى خواجه عبدالله انصارى . .
اى زدرت خستگاه را بوى درمان آمده * ياد تو مرعاشقان را مونس جان آمده
انجام : پيرانصارى تو ميدانى كه ايشان كيستند فرقه بى كر وفر وزمره حال ساده اند
نستعليق ، بى كا ، دوشنبه جمادى الاول 1276 ، بدون جلد ، 24 برگ ، 11 سطر
14358 ) نسخه شماره : 4 / 2482 - 162 / 13
آغاز : الحمدلله رب العالمين والعاقبة للمتقين والصلوة والسلام على رسوله محمد وآله الطاهرين اما بعد چنين گويد مصنف هذه التحفة بعبارة الطرفة المحتاج الى البارى عبدالله انصارى بدانكه پيرى كردن معلمى است از غيب خبر دادن
انجام : الهى خاموش از گفت اولى تر چرا كه درد ما را تو از ما مى دانى بهتر پس خاموش گشتمو از خودى خود فراموش گشتم تم
نستعليق ، عبدالواسع تويسركانى ، پنجشنبه 3 ذى الحجة 1258 ، جلد : مقواى روغنى با ترنج و سر ترنج ضربى و حاشيه تيماج ، 19 برگ ، 15 سطر ، 12 * 19 سم
14359 ) نسخه شماره : 2 / 7394 - 14 / 38
آغاز : بسمله الهى يكتا بى همتايى وقيوم توانايى و بر همه چيز دانايى و در هر حال بينايى از عيب مصفايى و از شرك مبراى
انجام : و نه از جسم اثرى است بدن ما ريزيده واجسام ما كوبيده وخانمان خراب . والله اعلم بالصواب واليه المرجع والمآب
نستعليق ، بى كا ، جلد : تيماج قهوه اى سوخت با ترنج و سرترنج مجدول گرهى ، 25 برگ ، چليپايى سطر ، 20 * 30 سم
مناجات
( ادبيات - عربى به فارسى )
مناجاتهايى است منظوم به عربى وفارسى با اين عنوانها : قصيده عينيه منسوب به على ( ع ) ، مناجات منظوم از عبدالقادر قادرى حسينى ، مناجاتى از شافعى ، مناجات منظوم فارسى از شاعرى سالك تخلص و يك مناجات منظوم ديگر