تعداد برگها : 60 برگ
تعداد سطور : 17 سطر
مأخذ : نخستين مفسران پارسى نويس ، ص 206 .
10 . ترجمه و تفسير قرآن پاك
تاريخ ترجمه : حدود 450 ق
مترجم : ناشناخته
قطعهاى است از ترجمهاى از قرآن كريم به فارسى كهن كه حايز اهميت فوق العاده است .
متأسفانه تاكنون نسخهء كاملى از آن به دست نيامده و سه نسخهء ناقص از آن شناسايى شده ، با اين توصيفات :
نسخهء اول
مشتمل بر جزء هفتم قرآن كريم ( آيات 65 تا 151 سورهء بقره ) ، كه از آغاز آن پنجاه ورق و از آخر معلوم نيست چند ( يا چند صد ) ورق ساقط شده است و فقط 46 برگ از آن موجود است .
اين نسخه متعلق به مرحوم محمودخان شيرانى از محققان هندوستان بوده كه در سال 1932 م مقالهاى به اردو در بارهء آن نوشته كه جزء انتشارات ارنيتل كالج مگزين « 1 » منتشر شده است .
اين نسخه پس از فوت مرحوم شيرانى به كتابخانهء دانشگاه لاهور ، پاكستان « 2 » منتقل شد ، سپس توسط بنياد فرهنگ ايران از آن عكسبردارى و در دى ماه 1344 ق با مقدمهاى از آقاى مجتبى مينوى به صورت عكسى به چاپ رسيد .
ترجمهء فارسى در اين نسخه به خط نسخ تحريرى شكسته غالباً بىنقطه و در لا به لاى سطور تحرير شده و چون خواندن آن دشوار بود ، به تقاضاى عدهاى از اهل دانش نسخهء مزبور توسط دكتر على رواقى به خط فارسى كنونى برگردان گرديده و توسط همان بنياد در ارديبهشت 1348 ش چاپ شده است .
آقاى مينوى معتقد است كه از خصوصيات خط و سبك تحرير و املاى كلمات مىتوان حدس زد كه اين نسخه متعلق به حدود 450 هجرى قمرى است .
مأخذ : دانشنامهء قرآن ، ج 1 ، ص 734 و 1119 ؛ تاريخ ترجمه از عربى به فارسى ، آذرنوش ، صص 89 - 96 ؛ نخستين مفسران پارسى نويس ، ص 135 - 143 .
نسخهء دوم
هامش
( 1 ) .Orientalc ollege Magazin( 2 ) . اين نسخهء نفيس در اسفند ماه 1344 ش در شركت سهامى افست از طرف انتشارات بنياد فرهنگ ايران ، در 8 + / 92 صفحه به صورت عكسى و در سال 1348 ش از سوى همان بنياد با مقدمهء مجتبى مينوى ، در 123 صفحه به صورت حروفى به چاپ رسيده است