ش 201 ، از آغاز افتادگى دارد ، آغاز : كه يك ذره رگهاى گردن مباركش برنخاسته بود قنبر چون اين سخن بشنيد گفت قسم به دين اولين و آخرين خوردم كه فردا تن تنها رفته على را كشته يا دست بسته ، انجام : برابر نمونه ، شكسته نستعليق ، شعبان على بن كربلايى محمد حسن نورى الاصل ، يكشنبه 17 محرم 1256 ، سياه كوچاى لاهيجان ، عناوين و نشانىها شنگرف ، 127 برگ ، 18 سطر ، 12 * 22 ، جلد : تيماج قهوهاى ، مجدول .
ترجمهء نظم و نثر قصيدهء برده
( عربى و فارسى )
از : مؤلف ناشناخته
در اين رسالهء كوتاه ، هر بيت قصيدهء برده - سرودهء شرف الدين ابو عبد اللَّه محمد بن سعيد بوصيرى ( م 696 ق ) - ابتدا به نثر و پس از آن با يك بيت ، به فارسى ترجمه شده است . پس از اتمام ترجمه ، خواص اين قصيده در دو صفحه تحرير شده است .
آغاز :
أمن تذكر جيران بذي سلم * مزجت دمعا جرى من مقلة بدم
بسمله . ابتدا مىكنم اين كتاب را به نام معبود بر حق كه بخشنده و بخشاينده است بر همه خلق . ترجمه : ايا از ياد آوردن همسايگان ذى سلم كه موضعى است در حجاز . . .
اى ز ياد آوردن همسايگان آن مقام * سيل اشك آميخته از ديدگان با خون مدام
انجام :
هم به خوشخوانش ببخشا بر مصنف رحمت آر * از براى جاه آن سرور كه اسمش شد كبار
نسخهها :
ش 31 ، آغاز و انجام : برابر نمونه ، نسخ ، بدون نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، در حاشيه تصحيح شده ، عناوين و نشانىها شنگرف ، رسالهء دوم مجموعه ، « 136 ر 144 پ » 12 برگ ، 21 - 28 سطر ، 14 * 21 .