مهمى آشكار شد ، و آن اينكه علاوه بر افسانه « عبد اللّه بن سباء » از طريق سيف افسانههاى زياد ديگر در مصادر تاريخ اسلام انتشار يافته است ، در اين هنگام بود كه در بسيارى از قهرمانان تاريخ اسلام كه گاه به طور جدى در افسانه عبد اللّه بن سباء دخالت داشتند ترديد كردم . مدت مديدى از ادامه طبع كتاب عبد اللّه بن سباء دست باز داشتم ، و به جستجو ادامه دادم نتيجه اين بود كه دروغين بودن بسيارى از شخصيتهاى تاريخ اسلام : صحابه ، تابعين ، فرماندهان فتوحات ، شعرا و راويان احاديث به روشنى اثبات گرديد . از اين گذشته سرزمينها و امكنه جعلى دروغين كشف شد كه در كتب جغرافيائى بعدى عنوان يافته و ثبت شدهاند ، و تحريفهاى زيادى در تاريخ ، روز و سال حوادث آن روزگار به دست آمد كه بسيار عجيب بود لذا من از ادامه طبع كتاب « عبد اللّه بن سباء » به عنوان كتابى مستقل دست برداشتم تا اينكه در آن چاپ گوشهاى از اين كشفيات را عرضه كنم ، و آن را به نام « عبد اللّه بن سباء ناميدم » كتاب به آن شكلى كه در گذشته آورديم به چاپ رسيد ، چاپ دوم آن در قاهره به وسيله مرتضى الرضوى ناشر فاضل شيعى انتشار يافت و در مراكز علمى عالم اسلام جايگاهى در خور يافت .
آنچه در مورد اين كتاب در خور ذكر است و شايد خواننده ايرانى بدان كمتر توجه يابد دو خصيصه مهم اين كتاب است :
1 . كار بسيار مهم و نخست اين كتاب اين بود كه جنگ را از خانه ما به خانه دشمن منتقل مىكرد ، امير عليه السلام در كلمات خالدات خويش فرموده بود كه
« ما عُزى قوم فى عُقر دار هم الا ذلّوا » . « 1 »
هيچ قومى در درون خانه خويش گرفتار جنگ نمىشود مگر اينكه به ذلت در خواهد افتاد در هيچ صورتى دشمن را به درون خانه خويش نبايد راه داد و اگر توانستى جنگ را به خانه دشمن بكشانى قدم اول پيروزى بر او را بر داشتهاى » .
تا پيش از نوشته شدن كتاب « عبد اللّه بن سباء » معمولًا محقّقان و رجاليّون
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 27 .