مفاهيم ايجادى
ر . ك : معناى ايجادى
مفاهيم حرفى
ر . ك : معناى حرفى
مفاهيم غير مستقل
ر . ك : معناى غير استقلالى
مفاهيم كلى
ر . ك : معناى عام
مفاهيم مستقل
ر . ك : معناى استقلالى
مفتى
مجتهد داراى مقلّد مفتى ، به فقيهى گفته مىشود كه داراى ملكه اجتهاد است و علاوه بر استنباط احكام ، آن را براى ديگران نيز بيان مىكند .
ازاينرو ، به مجتهدى كه داراى مقلدينى باشد كه در وقايع و موضوعات مختلف ( اعم از نوپيدا و غير نوپيدا ) ، از او فتوا بخواهند و او فتواى خود را براى آنها بيان نمايد ، مفتى اطلاق مىگردد .
فرق مفتى با مجتهد آن است كه مجتهد ، عام است و به هركسى كه ملكه اجتهاد و قدرت استنباط احكام شرعى را دارا باشد ، صدق مىكند ، اما مفتى ، علاوه بر اينكه ملكه اجتهاد دارد ، مقلدينى نيز دارد كه از او استفتا مىكنند و ازاينرو بايد داراى شرايط فتوا دادن نيز باشد .
كاربرد اصطلاح مفتى در اين معنا ، نزد اهل سنت رايج است ، ولى شيعه به چنين فردى مرجع تقليد مىگويد ، اما اخيرا اين لفظ در نزد اهل سنت كاربرد ديگرى نيز پيدا كرده است و به كسانى كه به فتواى مجتهدى علم داشته و آن را براى مقلدين او نقل مىكنند هرچند ناقل ، خودش مجتهد نباشد نيز اطلاق شده است .
نكته :
ميان اصوليون اختلاف است كه آيا به شخص غير مجتهدى كه به فتواى مجتهد علم ندارد اما مبانى مذهب فقهى او را مىداند ، و حكم مسئله را براساس آن ، تخريج نموده و براى ديگران نقل مىكند ، نيز مفتى گفته مىشود يا خير .
بحر العلوم ، محمد ، الاجتهاد اصوله و احكامه ، ص 230 .
زحيلى ، وهبه ، اصول الفقه الاسلامى ، ص 1156 .
زهير المالكى ، محمد ابو النور ، اصول الفقه ، ج 4 ، ص 244 .
[ مفرد ]
مفرد محلى به ال
ر . ك : مفرد محلّى به لام
مفرد محلّى به لام
يكى از الفاظ دلالتكننده بر اطلاق الف و لام بر سه قسم است :
1 . الف و لام جنس ؛ 2 . الف و لام عهد ؛ 3 . الف و لام استغراق .
مفرد محلّى به لام ، كه يكى از الفاظ مطلق مىباشد به معناى ماهيتى است كه برآن الف و لام جنس وارد مىشود . فرق اسم جنس و مفرد محلّى به لام اين است كه در اسم جنس لحاظ تميّز و تشخّص وجود ندارد ، مثل : « انسان » ، اما در مفرد محلّى به لام ، ماهيت به وصف تميّز و تشخّص از غير ، لحاظ مىگردد .
در كتاب « كفاية الاصول » آمده است :
« و المعروف ان اللام تكون موضوعة للتعريف و مفيدة للتعيين فى غير العهد الذهنى » . « 1 »
مكارم شيرازى ، ناصر ، انوار الاصول ، ج 2 ، ص 197 .
مجاهد ، محمد بن على ، مفاتيح الاصول ، ص 194 .
خويى ، ابو القاسم ، محاضرات فى اصول الفقه ، ج 5 ، ص 356 .
جزايرى ، محمد جعفر ، منتهى الدراية فى توضيح الكفاية ، ج 3 ، ص 694 .
شيرازى ، محمد ، الوصول الى كفاية الاصول ، ج 3 ، ص 230 .
فاضل لنكرانى ، محمد ، كفاية الاصول ، ج 3 ، ص 534 .
سبحانى تبريزى ، جعفر ، الموجز فى اصول الفقه ، ج 1 ، ص 222 .
مفرد معرّف به لام
ر . ك : مفرد محلّى به لام
مفرد منكّر در سياق اثبات
ر . ك : نكره در سياق اثبات
مفرد منكّر در سياق نفى
ر . ك : نكره در سياق نفى
مفسدات علت
ر . ك : مبطلات علت
مفسده
ر . ك : مفاسد
[ مفهوم ]
مفهوم ( منطوق )
ر . ك : مفاهيم
مفهوم ادات غايت
ر . ك : مفهوم غايت
مفهوم استثنا
ر . ك : مفهوم حصر و استثنا
مفهوم اسم
ر . ك : مفهوم لقب
مفهوم القاب
ر . ك : مفهوم لقب
هامش
( 1 ) . آخوند خراسانى ، محمد كاظم بن حسين ، كفاية الاصول ، ص 284 .