تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مبادى و اصطلاحات علم فقه ( فارسى ) — صفحة 40

مساهمون:

ص٤٠

أقره فلان :

يعنى آن را پذيرفته و تأييد نموده است و اين زمانى است كه يكى از علما رأى ديگرى را نقل مىكند سپس شخص ديگرى با گفتن أقره فلان ، بر آن شرح و حاشيه نويسد .

نفى الجواز :

حقيقت در تحريم است .

يجوز :

در عقود به معناى صحت و در أفعال به معناى حليت است .

تأمل ،

فتأمل ، فليتأمل :

تأمل :

بر دقت در معنا و گاهى بر پاسخ قوى دلالت مىكند .

فتأمل :

بر مخدوش بودن محل دلالت دارد و نيز بر پاسخ ضعيف اشاره مىكند و همچنين بر امرى زائد بر دقت در محل دلالت مىكند .

فليتأمل :

دلالت دارد كه در اين محل امرى زائد بر دقت به تفصيل وجود دارد و گفته‌اند كه بر پاسخ ضعيفترى اشاره مىكند .

فيه بحث :

شافعيه در پايان هر پاراگرافى و در هنگام تكميل ديدگاه مشخصى اين اصطلاح را ذكر مىكنند و مرادشان از آن نيازمند بودن به اعمال‌نظر و فكر بيشترى است تا بر معناى مناسبى حمل شود .

فيه نظر :

اين واژه را هنگامى به كار مىبرند كه در مسأله رأى ديگرى باشد به‌گونه‌اى كه معناى موجود را باطل مىدانند .

تدبر :

براى سؤال درباره مطلب است .

فتدبر

: براى بيان و تحقيق مابعد آن است ، يعنى براى بيان معنى و اثبات آن با دليل است .

حاصله يا محصله يا تحريره يا تنقيحه :

اين الفاظ هنگامى به كار مىروند كه در اصل ، لفظ زائدى است كه بىفايده است يا نقصى و قصورى است و براى روشن شدن معنا نياز به افزودن آن دارد .