تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مبادى و اصطلاحات علم فقه ( فارسى ) — صفحة 161

مساهمون:

ص١٦١
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم 10 - زيارت خويشاوندان 11 - شايستگان و علما 12 - زيارت كافر 13 - زيارت مريض .

زينت :

آراستن و پيراستن : 1 - تزيين انسان 2 - تزيين حيوان 3 - تزيين منازل 4 - تزيين مساجد . أعراف / 32 ، كهف / 42

زيف :

درهم ( پول ) مغشوش و تقلبى .

س

سائبه :

مالى كه صاحبش ملكيت آن را از خود سلب كرده ولى نه آن را به ديگرى واگذار كرده و نه در كار خيرى وقف كرده است . مائده / 103

سائمه :

حيوانى كه در اكثر روزهاى سال در صحرا مىچرد و از علف بيابان تغذيه مىكند .

سؤر :

پس‌مانده غذا يا نوشابه انسان يا حيوان .

ساباط :

دالان ، كوچه سرپوشيده .

ساتر :

پوشاننده .

ساعد :

بازو .

سبّ :

توهين و اهانت و دشنام . سب پيامبران كفر است اما سب صحابه فسق است ، سب مردگان مكروه است . أنعام / 108

سبب :

آنچه كه وسيله رسيدن به چيز ديگرى باشد بدون اينكه در آن تأثيرى داشته باشد . كهف / 84 سبب سه قسم است : 1 - گونه‌اى كه كار به وسيله آن حاصل مىشود مانند هلاك شدن به سبب افتادن در چاه و اين سبب گاهى جانشين علت مىشود . 2 - گونه‌اى كه كار به وسيله آن با علت ديگر حاصل مىشود ولى اگر اين سبب نباشد علت مؤثر نيست . مثل كسى كه چاهى در سر راه عمومى حفر كند و راهگذرى در آن بيافتد . 3 - گونه‌اى كه كار به وسيله آن به طور اتفاقى حاصل مىشود و عمل بر وجود آن متوقف نيست و اين سبب اعتبارى ندارد مثل اينكه كسى را به سينه مىچسباند اما مىميرد . اگر در بين عمل سبب و خسارت واسطه نباشد آن را مباشر گويند و اگر واسطه باشد سبب