تقليد
تقليد در لغت به معناى قلاده به گردن انداختن است و از آنجا كه مقلّد قلادهء اطاعت و پيروى از مجتهد را به گردن مىگيرد ازاينرو به او مقلّد گويند .
در اصطلاح براى تقليد تعاريف گوناگونى از سوى علماى اصول مطرح گرديده كه برخى از آنها به شرح زير است :
1 - اخذ قول غير و عمل به آن .
2 - پذيرفتن قول ديگرى بدون دليل .
3 - تعلّم و يادگيرى احكام از غير .
4 - نفس عمل به قول غير .
5 - التزام به قول غير .
و مانند اينها از تعاريف ديگر .
تقليد اعلم
تقليد اعلم يعنى تقليد از مجتهدى كه قوهء استنباط وى در احكام شرعى از روى ادلّهء مربوط ؛ بيش از ديگران باشد .
دربارهء وجوب تقليد اعلم و عدم وجوب آن در ميان فقها اختلاف نظر است . مشهور قايل به وجوب گرديدهاند و دليلشان اين است كه فتواى مجتهد اعلم حجيتش قطعى است و غير اعلم رأيش