تخطي إلى المحتوى الرئيسي

واژه شناسى اصطلاحات اصول فقه ( فارسى ) — صفحة 81

مساهمون:

ص٨١

تقرير در عقيده

آن است كه شخصى با معتقدات ويژه‌اى در رابطه با خدا و معاد و . . . است و به محضر امام ( عليه السّلام ) رسيده و امام در برابر اعتقادات او سكوت نموده اين سكوت به‌معناى امضا و تصحيح آن است .

تقرير در فعل

آن است كه شخصى در مشهد و محضر امام ( عليه السّلام ) كارى را انجام دهد مثلا وضو بگيرد و امام ( عليه السّلام ) سكوت كند اين سكوت به‌معناى امضا و تصحيح آن عمل است .

تقرير در قول

آن است كه شخصى در محضر امام ( عليه السّلام ) حكمى از احكام خدا از قبيل وجوب جمعه را بيان كند و يا كيفيت عبادت يا معامله‌اى را بيان كند و امام ( عليه السّلام ) سكوت كند اين سكوت به معنى امضاى آن است .

تنافى مطلق با مقيد

تفاوت و وجه تمايزى را كه هر مطلقى با مقيدشدهء خود دارد تنافى مطلق در مقيد نامند . توضيحا اينكه : ظاهر مطلق با ظاهر مقيد ، قابل جمع نيستند . به عبارت ديگر ، نمىخواهيم هم به ظاهر مطلق عمل كنيم و هم به ظاهر مقيد بلكه بايد در ظاهر احدهما تصرف و از ديگر رفع يد كنيم .

تقسيمات اوليه

واجب گاهى به دو قسم تقسيم مىشود كه يك قسم آن تقسيمات اوليه واجب است كه عبارت است از تقسيماتى كه عارض مىشود بر ذات الواجب با