مسأله 375 - جايى را كه شك دارد از ظاهر بدن است يا از باطن آن ، شستن آن لازم نيست ، ولى احتياط در شستن است .
مسأله 376 - اگر سوراخ جاى گوشواره و مانند آن به قدرى گشاد باشد كه داخل آن ديده شود ، بايد آن را شست و اگر ديده نشود شستن داخل آن لازم نيست .
مسأله 377 - چيزى را كه مانع رسيدن آب به بدن است ، بايد بر طرف كند و اگر پيش از آن كه يقين كند بر طرف شده غسل نمايد ، غسل او باطل است .
مسأله 378 - اگر موقع غسل شك كند ، چيزى كه مانع از رسيدن آب باشد ، در بدن او هست يا نه ، چنانچه شكش منشأ عقلايى داشته باشد بايد وارسى كند تا مطمئن شود كه مانعى نيست .
مسأله 379 - در غسل بايد موهاى كوتاهى را كه جزء بدن حساب مىشود ، بشويد و بنابر احتياط شستن موهاى بلند هم لازم مىباشد .
مسأله 380 - تمام شرطهايى كه براى صحيح بودن وضو گفته شد ، مثل پاك بودن آب و غصبى نبودن آن ، در صحيح بودن غسل هم شرط است ولى در غسل لازم نيست بدن را از بالا به پايين بشويد ، و نيز در غسلِ ترتيبى ، لازم نيست بعد از شستن هر قسمت فوراً قسمت ديگر را بشويد ، بلكه اگر بعد از شستن سر و گردن مقدارى صبر كند و بعد طرف راست را بشويد و بعد از مدتى طرف چپ را بشويد اشكال ندارد . ولى كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند ، اگر به اندازهاى كه غسل كند و نماز بخواند ، بول و غائط از او بيرون نمىآيد ، چنانچه وقت تنگ باشد ، بايد هر قسمت را فوراً بعد از قسمت ديگر غسل دهد و بعد از غسل هم فوراً نماز بخواند . و همچنين است حكم زن مستحاضه كه بعداً گفته مىشود .
مسأله 381 - كسى كه قصد دارد پول حمامى را ندهد يا بدون اين كه بداند حمامى راضى است ، بخواهد نسيه بگذارد ، اگرچه بعد حمامى را راضى كند ، غسل او باطل است .
مسأله 382 - اگر حمامى راضى باشد كه پول حمام نسيه بماند ولى كسى كه
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 66
مساهمون: السيد الخميني
ص٦٦