احكام جنابت
مسأله 345 - به دو چيز انسان جنب مىشود : اول : جماع . دوم : بيرون آمدن منى ، چه در خواب باشد يا بيدارى ، كم باشد يا زياد ، با شهوت باشد يا بىشهوت ، با اختيار باشد يا بىاختيار .
مسأله 346 - اگر رطوبتى از انسان خارج شود و نداند منى است يا بول يا غير اينها چنانچه با شهوت و جستن بيرون آمده و بعد از بيرون آمدن آن ، بدن سست شده ، آن رطوبت حكم منى دارد ، و اگر هيچيك از اين سه نشانه يا بعضى از اينها را نداشته باشد ، حكم منى ندارد . ولى در زن و مريض لازم نيست آن آب با جستن بيرون آمده باشد ، بلكه اگر با شهوت بيرون آمده باشد در حكم منى است و لازم نيست بدن او سست شود .
مسأله 347 - اگر از مردى كه مريض نيست ، آبى بيرون آيد كه يكى از سه نشانهاى را كه در مسأله پيش گفته شد داشته باشد و نداند نشانههاى ديگر را داشته يا نه ، چنانچه پيش از بيرون آمدن آن آب ، وضو نداشته ، بايد وضو بگيرد .
مسأله 348 - مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند ، و اگر بول نكند و بعد از غسل رطوبتى از او بيرون آيد ، كه نداند منى است يا رطوبت ديگر ، حكم منى دارد .
مسأله 349 - اگر انسان جماع كند و به اندازهء ختنهگاه يا بيشتر داخل شود ، در زن باشد يا در مرد ، در قُبُل باشد يا در دُبُر ، بالغ باشند يا نابالغ اگرچه منى بيرون نيايد هر دو جنب مىشوند .
مسأله 350 - اگر شك كند كه به مقدار ختنهگاه داخل شده يا نه ، غسل بر او واجب نيست .
مسأله 351 - اگر نَعُوذُ بِاللَّه حيوانى را وطى كند ؛ يعنى با او نزديكى نمايد ، و منى از او