بفهمد مال خودش نبوده ، بايد تا يك سال اعلان نمايد .
مسأله 2576 - لازم نيست موقع اعلان ، جنس چيزى را كه پيدا كرده بگويد بلكه همين قدر كه بگويد چيزى پيدا كردهام كافى است .
مسأله 2577 - اگر كسى چيزى را پيدا كند و ديگرى بگويد مالِ من است ، در صورتى بايد به او بدهد كه نشانههاى آن را بگويد ، و يقين پيدا كند كه مال او است ولى اگر ذكر نشانهها فقط موجب گمان مالك بودنش باشد مخير است كه به او بدهد يا از دادن به او خوددارى نمايد .
مسأله 2578 - اگر قيمت چيزى كه پيدا كرده به 6 / 12 نخود نقرهء سكهدار برسد چنانچه اعلان نكند و در مسجد ، يا جاى ديگرى كه محل اجتماع مردم است بگذارد و آن چيز از بين برود ، يا ديگرى آن را بردارد كسى كه آن را پيدا كرده ضامن است .
مسأله 2579 - هرگاه چيزى پيدا كند كه اگر بماند فاسد مىشود بايد تا مقدارى كه ممكن است آن را نگه دارد بعد قيمت كند و خودش بردارد يا بفروشد و پولش را نگه دارد و احتياط مستحب آن است كه در فروش آن به خودش يا به ديگرى از حاكم شرع در صورت امكان اجازه بگيرد و در هر صورت بايد تعريف تا يك سال را ادامه دهد تا اگر صاحب آن پيدا شد ، پول را به او تسليم كند . و اگر صاحب آن پيدا نشد از طرف او صدقه بدهد و احتياط واجب آن است كه براى صدقه دادن از حاكم شرع اجازه بگيرد .
مسأله 2580 - اگر چيزى را كه پيدا كرده موقع وضو گرفتن و نماز خواندن همراه او باشد ، در صورتى كه قصدش اين باشد كه صاحب آن را پيدا كند اشكال ندارد .
مسأله 2581 - اگر كفش او را ببرند و كفش ديگرى به جاى آن بگذارند چنانچه بداند كفشى كه مانده مالِ كسى است كه كفش او را برده در صورتى كه از پيدا شدن صاحبش مأيوس و يا برايش مشقت داشته باشد مىتواند به جاى كفش خودش بردارد ، ولى اگر قيمت آن از كفش خودش بيشتر باشد بايد هر وقت صاحب آن پيدا
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 461
مساهمون: السيد الخميني
ص٤٦١