احتياط واجب آن است كه از استعمال شيافهايى كه براى كيف كردن است مثل شياف ترياك يا براى تغذيه از اين مجرا است خوددارى نمايند .
9 - قِىْ كردن
مسأله 1646 - هرگاه روزهدار عمداً قى كند - اگرچه به واسطهء مرض و مانند آن ناچار باشد - روزهاش باطل مىشود ولى اگر سهواً يا بىاختيار قى كند اشكال ندارد .
مسأله 1647 - اگر در شب چيزى بخورد كه مىداند به واسطهء خوردن آن ، در روز بىاختيار قى مىكند ، احتياط واجب آن است كه روزهء آن روز را قضا نمايد .
مسأله 1648 - اگر روزهدار بتواند از قى كردن خوددارى كند چنانچه براى او ضرر و مشقت نداشته باشد ، بايد خوددارى نمايد .
مسأله 1649 - اگر مگس در گلوى روزهدار برود ، چنانچه به قدرى پايين رود كه به فرو بردن آن خوردن نمىگويند لازم نيست آن را بيرون آورد و روزهء او صحيح است ، و اگر به اين مقدار پايين نرود بايد آن را بيرون آورد اگرچه موجب شود كه قى كند و روزهاش باطل شود ، و چنانچه فرو برد روزهاش باطل مىشود ، و بنابر احتياط واجب بايد كفاره جمع بدهد .
مسأله 1650 - اگر سهواً چيزى را فرو ببرد و پيش از رسيدن به شكم يادش بيايد كه روزه است ، چنانچه به قدرى پايين رفته باشد كه آن را داخل شكم كند خوردن نمىگويند لازم نيست آن را بيرون آورد و روزهء او صحيح است .
مسأله 1651 - اگر يقين داشته باشد كه به واسطهء آروغ زدن ، چيزى از گلو بيرون مىآيد نبايد عمداً آروغ بزند ولى اگر يقين نداشته باشد اشكال ندارد .
مسأله 1652 - اگر آروغ بزند و بدون اختيار چيزى در گلو يا دهانش بيايد ، بايد آن را بيرون بريزد و اگر بىاختيار فرو رود ، روزهاش صحيح است .