باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح . هشتم : اماله كردن با چيزهاى روان . نهم : قى كردن ، و احكام اينها در مسائل آينده گفته مىشود .
1 - خوردن و آشاميدن
مسأله 1573 - اگر روزهدار عمداً چيزى بخورد يا بياشامد ، روزهء او باطل مىشود ، چه خوردن و آشاميدن آن چيز معمول باشد مثل نان و آب ، چه معمول نباشد مثل خاك و شيرهء درخت ، و چه كم باشد يا زياد ، حتى اگر مسواك را از دهان بيرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد روزهء او باطل مىشود مگر آن كه رطوبت مسواك در آب دهان به طورى از بين برود كه رطوبت خارج به آن گفته نشود .
مسأله 1574 - اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده ، بايد لقمه را از دهان بيرون آورد و چنانچه عمداً فرو برد روزهاش باطل است و به دستورى كه بعداً گفته خواهد شد كفاره هم بر او واجب مىشود .
مسأله 1575 - اگر روزهدار سهواً چيزى بخورد يا بياشامد ، روزهاش باطل نمىشود .
مسأله 1576 - احتياط واجب آن است كه روزهدار از استعمال آمپولى كه به جاى غذا به كار مىرود خوددارى كند ، ولى تزريق آمپولى كه عضو را بىحس مىكند يا به جاى دوا استعمال مىشود اشكال ندارد .
مسأله 1577 - اگر روزهدار چيزى را كه لاى دندان مانده است عمداً فرو ببرد ، روزهاش باطل مىشود .
مسأله 1578 - كسى كه مىخواهد روزه بگيرد ، لازم نيست پيش از اذان دندانهايش را خلال كند ، ولى اگر بداند غذايى كه لاى دندان مانده در روز فرو مىرود چنانچه خلال نكند و چيزى از آن فرو رود ، روزهاش باطل مىشود بلكه اگر فرو هم نرود بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن روز را بگيرد .
مسأله 1579 - فرو بردن آب دهان ، اگرچه به واسطهء خيال كردن ترشى و مانند آن در