به سركردگى عبد الرحمان بن اشعث ، بر سفاك معروف ، حجّاج - ثقفى ، خروج مىكنند او نيز به آنان مىپيوندد ، و براى ريشه كن كردن ظلم و ظالم ، اقدام به مبارزهء مسلحانه مىكند . سعيد بن جبير ، بجز مقام علمى ، اهل علوم باطنى و مراحل روحى و مقامات و كرامات بود . و البته عالمى كه تا آن اندازه به امام نزديك باشد ، بايد چنين باشد . كراماتى از او در مآخذ نقل شده است . ابعاد زندگى اين مرد بزرگ مىتواند نمايانگر چگونگى تربيت در مكتب شيعه باشد . يك فرد ، هم عالم است و مطلع از اصطلاحات و مراتب علمى ، هم اهل عمل باطنى و تهذيب نفس و كرامات و حيات قلبى ، و هم در صدد مبارزه با ظلم و ظالم ، براى نجات مظلومين ، تا جايى كه در اين راه به شورشيان مىپيوندد ، و بر قدرت وقت مسلحانه خروج مىكند .
سرانجام ، اين قدّيس بزرگ ، و اعلم مفسران تابعين ، در راه ولاى على « ع » ، و دفاع از مذهب عدالت ، به سختترين صورت شهيد مىشود . جريان مقابلهء او را با حجّاج ، به هنگام شهادت ، و شهامت روحى او را ، چنين آوردهاند :
چون او را نزد حجّاج آوردند اين سخنان ميان آن دو رد و بدل شد .
حجاج : تو شقى بن كسير هستى ! سعيد : مادرم مرا بهتر مىشناخته است ، او مرا سعيد ابن جبير ناميده .
حجاج : دربارهء ابوبكر و عمر چه مىگويى ؟ آيا آنان در
مير حامد حسين ( فارسى ) — صفحة 82
مساهمون: محمد رضا حكيمى
ص٨٢