تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 51

راه خدا است » . و خداوند متعال بار ديگر به خواندن قرآن فرمان مىدهد . فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنْهُ - پس آن اندازه كه ميسّر باشد ، از آن بخوانيد . » و لو اين كه فقط چند آيه بوده باشد ؛ آنچه اهميت دارد اين است كه مؤمن رسالت پروردگارش را ترك نكند ، زيرا كه گاه ممكن است از قيام شبانه بىنياز شود ، ولى از بينشهاى وحى ، در هر وضع و حالى كه پيدا كند ، بىنياز نخواهد شد . وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ - و نماز را بر پاى داريد . » با عمل كردن به واجبات و شعائر آن ، و ملتزم و متعهد بودن نسبت به مندرجات آن ، و تحقق بخشيدن به هدفهاى آن در زمينه شخصى و اجتماعى . وَ آتُوا الزَّكاةَ - و زكات دهيد . » كه اين زكات كنايه از هر انفاق واجب است و سبب پاك شدن و تزكيه نفس و مال مؤمن با بخشيدن آن مىشود . وَ أَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً - و به خدا وام دهيد وام دادنى نيكو . » / 46 و آن عبارت از هر انفاق مستحبّ در راه خدا است « 85 » كه هرگز عمل عاملى در نزد او ضايع نمىشود . وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ - و هر كار نيكى كه براى خود پيشاپيش فرستيد ، آن را در نزد خود خواهيد يافت . » در دنيا و در آخرت . و در آيه اشاره به آن است كه عمل صالح تنها آخرت مؤمنان را براى ايشان تأمين نمىكند ، بلكه بيشتر موفقيتها و بركاتى كه در دنيا به آدمى مىرسد نيز نتيجه آن است ، و چنين است چيزهاى ناپسندى كه از او دور مىشود كه آنها هم نتيجه‌اى از مقدماتى پيش از آنها است كه آن شخص براى خود فراهم آورده است ، و انفاق در راه خدا يكى از آن مقدمات به شمار مىرود ؛ مكروهى كه از يك صدقه دهنده دفع مىشود ، دفع كننده آن همان صدقه‌اى است كه پيش از حدوث آن مكروه داده بوده است . . . پس انفاق كننده در واقع با انفاق خود