تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 312

نيست كه : پرسش آن به تو نمىرسد ، يا : تو در چه درجه از دانشى تا بيان آن را از تو خواستار شوند ، / 306 و از كسانى نيستى كه در اين باره دانشى دارند . و بعضى گفته‌اند : احتمال آن هست كه در نزد « فيم » وقف صورت پذيرد ، بدين معنا كه وجود پيامبر در ميان شما يادآور آن است و رسول اللَّه ( ص ) خود ، از شرايط ساعت است . « 12 » ولى تفسير ما به سياق قرآن نزديكتر است كه هدف آن يادآورى از ساعت و اهوال و هراسهاى آن است . [ 44 ] خداى متعال است كه هر وقت و به هر گونه كه بخواهد به قيام ساعت فرمان مىدهد . اين از چيزهايى است كه پروردگار هيچ يك از آفريدگان را از آن آگاه نكرده است . إِلى رَبِّكَ مُنْتَهاها - بازگشت و دانستن هنگام رستاخيز با پروردگار تو است . » چنان كه در جاى ديگر از قرآن خداوند متعال چنين گفته است : إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ، و گفت : إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ . [ 45 ] آرى ، بر ما شايسته و بايسته است كه پرسش از ساعت و زمان آن را ترك كنيم و به عمل كردن براى آن بپردازيم ، و لحظه به لحظه به ياد آن باشيم ، از آن روى كه بدون شك خواهد آمد ، و نشانه‌هاى آن فراوان است ، و يكى از نشانه‌هاى بيم دهنده آشكار آن رسول اللَّه ( ص ) است . إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشاها - تو بيم دهندهء كسى هستى كه از آن مىترسد . » پس به جاى بازگشت به پرسش از وقت ساعت ، نيكوتر آن است كه ، پس از آمدن بيم دهنده ، از آن بيمناك باشيم و بترسيم . [ 46 ] و تبهكاران را چه سود از آن حاصل مىشود كه ساعت به تأخير افتد ،