گرفتار نشود ، پروردگار سبحانه و تعالى او را به آنچه در پيرامون وى از آسمانها و زمين آفريده و آفرينش آنها متوجه مىسازد ، كه اين براى دو منظور است :
نخست : براى اين كه ما به قدرت عظيم خدايى كه در اين آفرينش متجلى شده است آگاه شويم ، و همين امر ما را به آن راهنمايى كند كه او بر همه كار توانا است .
دوم : براى آن كه از حكمت آفرينش بهتر آگاه شويم ، و بدانيم كه آن را هدفى معين است ، و اين كه انسان نيز از اين سنّت عام و كلّى خارج نيست .
چون آدمى اين دو بصيرت را پيدا كند ، توانايى آن را خواهد داشت كه در برابر وسوسههاى شيطان ايستادگى نشان دهد .
أَ أَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّماءُ بَناها
- آيا آفرينش شما سختتر و دشوارتر است يا آسمانى كه خدا آن را ( به وجود آورده ) ساخت ؟ » پس قدرت پروردگارى كه اين اجرام آسمانى را كه اندازه و عظمت آن حتى به خيال بزرگترين دانشمندان نمىرسد ساخت ، چيزى نيست كه از بازگرداندن آدمى بار ديگر پس از مرگ به زندگى ناتوان بماند ، و خداوند متعال گفته است :
لَخَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
. « 7 » [ 28 ] در آن حال كه آفرينش آسمانها گواهى بر قدرت پروردگار است ، نظام دقيق آنها نيز شاهدى / 300 بر حكمت او است . به آسمان بنگر كه چگونه بىستونى كه بتوانيم آن را ببينيم بالا رفته ، و چگونه با رشتهاى خارج از شمار از سنّتها و نظامهاى حكيمانه بر جاى خود استوار مانده است .
رَفَعَ سَمْكَها فَسَوَّاها
- سقف آن را بالا برد و آن را بنا نهاد . » گفتهاند : اگر از بالاى كوه به دره كنار آن نگاه كنى ، عمق آن كوچك مىنمايد ، و اگر از ته دره به قله كوه نظر اندازى ، بلندى آسمان كمتر به نظر مىرسد ،
هامش
( 7 ) - غافر / 57 .