تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 300

مساهمون:

ص٣٠٠
[ 23 ] و به گمراه كردن مردمان پرداخت ، و گمراهان را عليه فرستاده خدا تجهيز كرد .
فَحَشَرَ فَنادى
- مردمان را جمع كرد و گمراهيهاى خود را بر ايشان فرا خواند . » [ 24 ] بزرگترين اين گمراهها آن بود كه خود را پروردگار بلند پايگاه خواند ، و به استكبار و خود بزرگ‌بينى در زمين پرداخت ، و قانون ساخته خود را در مقابل شريعت خداوند متعال بر مردمان تحميل كرد . از ابو جعفر ( امام باقر ) - عليه السلام - روايت شده است كه گفت : « جبرييل - عليه السلام - گفت : درباره فرعون سخت با پروردگارم به گفت و شنيد برخاستم و گفتم : پروردگارا ! او را به حال خود مىگذارى در حالى كه خود را پروردگار بلند پايگاه مردمان خوانده است ؟ ! پس گفت : اين را بنده‌اى همچون تو مىگويد » ، « 4 » و در روايتى ديگر : پروردگار ما گفت « اين را كسى همچون تو مىگويد كه از فوت مىترسد » . « 5 »
فَقالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى
- پس گفت كه من پروردگار اعلاى شمايم . » از ابن عباس نقل است كه جبرييل به رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله - گفت : « اى محمد ! كاش مرا در آن حال مىديدى كه فرعون كلمه اخلاص را مىخواند : « ايمان آوردم به آن كه خدايى نيست جز آن خدا كه بنى اسراييل به او ايمان آورده‌اند و من از مسلمانان و تسليم‌شدگانم » در حالى كه من از شدت خشم او را در آب فرو مىبردم تا مبادا توبه كند و خداى عزّ و جلّ توبه او را بپذيرد ! و رسول اللَّه گفت : شدت خشم تو بر او به چه سبب بود ؟ گفت : براى اين گفته‌اش كه :
أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى
، و اين آخرين كلمه او بود در آن هنگام كه به دريا رسيد ، و كلمه اول اين بود كه « براى شما جز خودم خدايى نمىشناسم » ، / 295 پس ميان اولى و
هامش
( 4 ) - تفسير نور الثقلين ، ج 5 ، ص 500 . ( 5 ) - همان جا .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 300 | احمد آرام / السيد محمد تقي المدرسي