تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حديث نور ( مجموعه سخنان ) ( فارسى ) — صفحة 118

مساهمون:

ص١١٨
و يا تأكيد داشته باشيم كه به نحو مقتضى مجالس دعا و نيايش و راز و نياز با خدا برپا شود . تا بلكه حضرت پروردگار به خاطر اين دعاها ، مثل زمان يكى از پيامبران كه بلاى عظيم الهى آمد بالاى سر مردم ، كار به جايى رسيد كه پيامبر هم اعتراض كردند و از بين اقوام خويش خارج شدند ، اينجا آن عالمشان آمد به آنها تذكّر داد و بلايى را كه در حال نزول بود نشان داد و گفت اگر قصد خانه خدا كنيد و از اعمال خودتان به درگاه الهى توبه نماييد ، اين بلا همان‌گونه كه آمده ، رفع مىشود . آن قوم آمدند دعا كردند و خداوند هم ترحّم فرمود ، به همان ترتيب كه مىدانيد ، همهء جانداران را اعمّ از انسان و حيوان از هم تفكيك و جدا كردند ، فرياد ناله و شيوهن از بچه‌ها ، از پدر و مادرها چنان بالا گرفت كه خداوند عالم تفضّل فرمود به واسطهء جدّيت آنها در دعا و اظهار ندامتى كه نزد خدا بجا آوردند . ان شاء اللّه خود شما بانى و باعث اين مجالس بشويد و به وسيله هميارى مردم در خلوت و در جلوت اجتماع كنيد و از خدا حقيقتا بخواهيد كه حاجت شما و حاجت همهء مبتلايان به اين فتنه و آشوب را برآورده فرمايد . در اجتماعات شما كه به صورت دستجات سينه‌زنى ، روضه‌خوانى ، تضرّع و زارى برپا مىشود هرچه بيشتر در پيشگاه خدا خاضع باشيد امكان مستجاب شدن دعا بيشتر است . به هر حال دو روزى بود كه به خاطر اختلاط در بحث ، فراموش مىكردم اين مهم را تذكّر بدهم : كه هم شما آقايان به برپايى چنين محافلى موظفيد و هم به ديگران توصيه بفرماييد . در ضمن تذكّرات بنده را با تلفن و مسافرت و به هر نحو ، به بلاد برسانيد ، حالا هر كسى توان داشته و دارد به جبهه رفته و يا خواهد رفت ولى وظيفه من و شما دعا كردن است و شركت در اين جلسات و برپايى محافل روضه و دعا و نيايش ، تا خداوند آتش اين جنگ را خاموش بفرمايد .