- اين خيلى اسباب تأسف مىشود ببينيم مقصود نهايى ما كه استقرار اسلام بوده - حالا خداى نخواسته ملاحظه كنيم كه در بعضى بلاد اختلافات هست و دشمنان اين معنى را برسانند كه اساس امنيّت و عدالت سست شده است .
خداوند متعال مىفرمايد بسم اللّه الرحمن الرحيم « و العصر ان الانسان لفى خسر الّا الذين آمنوا و عملوا الصالحات » « 1 » تواصى به حق واجب است بر ما خصوصا در زمان حال ، عجالتا لازم است ما در جمهورى اسلامى ايران دو جنبه را تقويت كنيم كه يك جنبه ، تقويت ارتش است و نيروهاى رزمنده ، كه اگر جهات معنوى ارتش تقويت شود پشتوانه دفاعى و امنيّت و عدالت اجتماعى ما بيشتر مىشود و جنبه ديگر در نظام اسلامى ايران تقويت روحانيت است . اگر معنويات ، كه توسط روحانيون عظام در ايران و بلاد مختلف ترويج و تثبيت مىشود ، خداى نخواسته ، از بين برود ديگر جمهورى اسلامى باقى نمىماند .
الآن بسيارى از كشورهاى پيشرفته با امكانات كافى و قدرت ، چون اعتقادات معنوى ندارند . با مشكلات و معضلات و بىعدالتيها و اختلافات شديد مواجه هستند .
هيچ روشى و نظامى مثل نظام اسلامى ، رعايت موازين عدالت را براى مردم نمىكند ، مقصود ما از اين همه مبارزه و شهدا و زحمات ، فقط به خاطر حاكميت راه خدا و معنويات الهى و انسانى بوده است .
بايد امروزه مردم بكوشند و مبارزه كنند با افكار منحطّى كه مردم را به انحراف مىكشاند . به نظر من تقويت اين دو مسأله كه عرض شد كاملا لازم و ملزوم يكديگر هستند . تا جهت معنويت و روحانيت ملّتى ارجح نباشد ، ملّت و ارتش و قواى استمرار بخشندهء امنيت ، نمىتواند دوام داشته باشد ، و مملكت بدون امنيت و بدون ارتش و قواى مردمى نمىتواند به حيات خويش ادامه دهد .
هامش
( 1 ) . سورهء و العصر .