نمود ، و فرزند پسرى تقاضا مىكند كه برايش به عنوان باقيات الصالحات بماند ، به همين جهت و به خاطر تقارن تولد وى با سالروز ولادت امام رضا عليه السّلام برحسب يادداشتى كه از پدرش باقى مانده است مىنويسد : « اين فرزندم بنام محمد رضا نامگذارى شده و لقب او « هبة اللّه » و كنيهاش « ابو الحسن » است » .
پدر :
پدر حضرت آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه مرحوم آقا سيد محمد باقر موسوى گلپايگانى از سادات عاليقدر و معروف به زهد ، تقوى و فضيلت بوده ، ازاينرو نزد اهالى مقام محترمى داشته تا بدانجا كه به دو لقب « امام » داده بودند ، هنوز هم به اين عنوان ايشان را ياد مىكنند ، پايگاه مردمى آن مرد بزرگ در نگاه مردم چنان قوى و محترم بوده ، كه حتى بعد از درگذشت او نيز اين ديد و اعتقاد به قوت خود باقى مانده و اكنون كه نزديك به يك قرن از درگذشت وى مىگذرد ، هنوز مردم پاك آن منطقه همچنان جهت توسل به زيارت قبر شريف ايشان مىروند « 1 » . مزار شريف آن مرحوم در كنار راه و مسير كاروان كربلا واقع مىشود چرا كه در وصيتى كه مىكنند ، مىنويسد :
« قبر مرا در كنار جاده قرار دهيد كه گردوغبار كاروان
هامش
( 1 ) - ناصر الدين انصارى قمى ، آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه ( فروغ فقاهت ) ، تهران : سازمان تبليغات اسلامى ، 1373 ، ص 17 .