تخطي إلى المحتوى الرئيسي

انديشه هاى ناب ( سيره و فضائل حضرت زهرا ( س ) ) ( فارسى ) — صفحة 93

مساهمون:

ص٩٣

67 - اين كه « رضايت خدا در گرو رضايت فاطمه ( س ) است » يعنى چه ؟

اين روايت « 1 » در بيان امرى است كه اختصاص به حضرت زهرا ( س ) ندارد و همهء اهل بيت ( ع ) چنين‌اند ؛ « 2 » زيرا خداى سبحان مىفرمايد : مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ اطاعَ اللّهَ « 3 » اطاعت از آن بزرگواران ، اطاعت از خداى تعالى و مخالفت با آنها ، مخالفت با خداى تعالى است و اين مطلب يك امر ضرورى در اسلام است . « 4 »
هامش
( 1 ) . أسد الغابة ، ج 6 ، ص 224 : « أن النَّبِى ( ص ) قَالَ لِفَاطِمَةَ ( س ) إِنَّ اللَّهَ يغْضَبُ لِغَضَبِكِ وَ يرْضَى لِرِضَاكِ - پيامبر ( ص ) خطاب به حضرت زهرا ( س ) فرمودند : خدا به واسطهء غضب تو غضب مىكند و به واسطهء خشنودى تو خشنود مىگردد . » ؛ همچنين ر . ك : بحارالأنوار ، ج 37 ، ص 70 ؛ كشف الغمّة ، ج 2 ، ص 84 ؛ المستدرك علي الصحيحين ، ج 3 ، ص 154 و . . . ( 2 ) . أمالي الصّدوق ، ص 476 : « أَنَا سَيدُ وُلْدِ آدَمَ وَ أَنْتَ يا عَلِى وَ الْأَئِمَّةُ مِنْ بَعْدِكَ سَادَةُ أُمَّتِى مَنْ أَحَبَّنَا فَقَدْ أَحَبَّ اللَّهَ وَ مَنْ أَبْغَضَنَا فَقَدْ أَبْغَضَ اللَّه - پيامبر اكرم ( ص ) فرمودند : من سيد اولاد آدمم و اى على ، تو و امامان بعد از تو سادات امّت من هستيد ؛ هر كه ما را دوست دارد خدا را دوست داشته و هر كه ما را دشمن دارد خدا را دشمن داشته است . » ؛ بحارالأنوار ، ج 25 ، ص 2 : « . . . فَمَنْ أَحَبَّنَا أَحَبَّهُ اللَّهُ وَ أَسْكَنَهُ جَنَّتَهُ وَ مَنْ أَبْغَضَنَا أَبْغَضَهُ اللَّهُ وَ أَسْكَنَهُ نَارَهُ » . ( 3 ) . نساء / 80 : « هر كس از پيامبر فرمان بَرد ، در حقيقت ، خدا را فرمان برده است . » ( 4 ) . الكافي ، ج 1 ، ص 144 : « عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ( ع ) فِى قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ : فَلَمَّا آسَفُونا انْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَقَالَ : إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَا يأْسَفُ كَأَسَفِنَا وَ لَكِنَّهُ خَلَقَ أَوْلِياءَ لِنَفْسِهِ يأْسَفُونَ وَ يرْضَوْنَ وَ هُمْ مَخْلُوقُونَ مَرْبُوبُونَ فَجَعَلَ رِضَاهُمْ رِضَا نَفْسِهِ وَ سَخَطَهُمْ سَخَطَ نَفْسِهِ - امام صادق ( ع ) راجع به آيهء « چون ما را به افسوس آوردند ، از ايشان انتقام گرفتيم » ( زخرف / 55 ) فرمودند : خداى عزّوجلَ مانند ما افسوس نمىخورد ؛ ولى او دوستانى براى خود آفريده است كه آنها افسوس خورند و خشنود گردند . و با اينكه ايشان مخلوق و پروردهء اويند ، خداوند خشنودى آنها را خشنودى خود و خشم آنها را خشم خود قرار داده است . . . »