منتهى اليه سر وى اصابت نمود و در دم جان داد .
اينك با توجه به اينكه اينجانب در مقام دفاع از نفس و ناموس و مال خود و جان همسر و سه فرزند خود در برابر تجاوز فعلى و با چاقوى سه مهاجم كه به لحاظ فرصت بسيار كم توسل به قواى دولتى عملا ممكن نبوده و استمداد از نيروى مردمى نيز موثر واقع نشد ، دست به اسلحه برده و به منظور دفاع ، اقدام به شليك هوايى نموده كه بر اثر اقدام شخص مهاجم گلوله منحرف و اين دفاع منتهى به قتل گرديده است ، استدعا دارد حكم آن و توابع آن را بيان فرماييد . و آخر دعوانا ان الحمد للَّهرب العالمين
عيسى . . .
جواب : بسمه تعالى شانه 1 - اينجانب مهاجمان را مصداق محارب مىدانم و حكمشان در قرآن مذكور است و در صورتى كه اين گونه امور به صورت تقريباً عمومى درآيد بايد حكم اشد انتخاب شود . و بنابراين دفاع در برابر آنها هم مشروع بلكه احياناً واجب است .
2 - در صدق محارب ، خوف شرط نيست بلكه قصد اخافه كافيست .
3 - در صدق دفاع قصد قتل لازم نيست و دخالت ندارد . بلكه انجام تير هوائى به قصد پراكنده كردن مهاجم نيز دفاع است .
4 - اينجانب مهاجمان را در شرائط مذكور مهدور الدم مىدانم كه البته قاضى مىتواند بر اين اساس حكم به هدر بدهد . افراد هم حق دفاع دارند ، دفاع هم با تير هوائى انجام مىشود چنان كه با زدن مستقيم هم مىشود . اگر اخف ممكنست نبايد اشد انجام شود ليكن اگر ممكن نشد اشد اشكال ندارد ، و در آنصورت ديه هم ندارد .
سؤال 250 : بسمه تعالى محضر مبارك حضرت . . . مدّ ظّله العالي
استفتائات ( 1382 ش ) ( فارسى ) — صفحة 252
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص٢٥٢