تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات ( 1382 ش ) ( فارسى ) — صفحة 88

مساهمون:

ص٨٨
برخى از بانكها و يا مؤسسات قرض الحسنه و امثال آن به مشتريان خود پس از اينكه پول مشتريان مثلا 4 يا 6 ماه در مؤسسهء بانك مذكور به صورت قرض الحسنه كار كرد ، وام با سود 26 % و يا بيشتر يا كمتر اعطا مىكند : سؤال : 27 - آيا اين طريق وام دادن صحيح است ؟ ( مشترى مجبور است پول خود را در مدت معين در نزد بانك بالاجبار به صورت قرض الحسنه بگذارد و اين موضوع يكى از شروط وام گرفتن از آن بانك است ) . جواب : وام با سود رباست و شرط گذاشتن پول از پيش ( به عنوان شرط متقدم ) براى وام بعدى هر چند بدون سود ، نيز رباست . سؤال : 38 - اگر اشكال دارد راه حل شرعى آن چيست ؟ جواب : چون قبلى را به عنوان امانت بگذارند و جواز تصرف هم بدهند و در امانت شرط كنند كه بعدا وام بدون بهره بگيرند اگر قصد جدى بر امانت باشد هر چند براى فرار از ربا اشكال ندارد . سؤال : 39 - اگر كسى مجبور باشد از اين مؤسسات وام بگيرد وام گرفتن چه حكمى دارد ( گفته مىشود اگر در مقام ضرورت باشد اشكال ندارد ، مقام ضرورت چيست ؟ ) جواب : اگر راه بالا و مشابه آن امكان نداشته باشد در ضرورت پول را بگيرد ، قصد دادن سود نكند ، و فقط ضامن اصلى پول مى باشد و اگر آنها سود پول را به اجبار مىگيرند چون اكراه است اشكال ندارد .