80 - روزى حضرت عيسى بن مريم عليه السلام از كنار قبرى گذشت . و مشاهده نمود كه صاحب اين قبر در عذاب مىباشد .
پس از گذشت يك سال بار ديگر حضرت عيسى عليه السلام بر آن قبر گذر كرد . و مشاهده فرمود كه عذاب از صاحب آن قبر برداشته شده است .
حضرت عيسى عليه السلام به خداى عزّ وجلّ گفت : - اى خدا - سال گذشته از كنار اين قبر عبور كردم . و مشاهده نمودم كه صاحب آن در عذاب مىباشد .
و امسال از كنار اين قبر گذر نمودم امّا عذابى براى صاحب آن . مشاهده نكردم ؟
در اين هنگام خداى متعال به حضرت عيسى عليه السلام به اين مضمون فرمود : صاحب اين قبر . شخص گناهكارى بود . امّا او فرزند صالح و شايستهاى از خود بجاى گذاشت .
و آن فرزند راه و مسيرى را آباد نمود . و يتيمى را مورد تفقّد قرار داد .
من به خاطر كارهاى نيكى كه اين فرزند انجام داده بود . از گناه پدر او درگذشتم .
و او را مورد مغفرت و آمرزش خود قرار دادم « 1 » .
81 - در حديث آمده است : شخصى كه از دنيا برود و فرزند شايسته و نيكوكارى از خود به يادگار نگذاشته باشد . چنان است كه او اصلًا زنده نبوده است .
و شخصى كه بميرد و فرزند شايسته و نيكوكارى را از خود به يادگار بگذارد . چنان است كه او اصلًا نمرده است « 2 » .
هامش
( 1 ) -
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : مرّ عيسى ابن مريم عليه السلام ب قبر - يعذّب صاحبه - . ثمّ مرّ - به - من قابل . فإذا - هو - لا يعذّب . فقال : - يا ربّ - مررت بهذا القبر - عام أوّل - فكان يعذّب . و مررت - به - العام . فإذاً هو ليس يعذّب ؟
فأوحى اللَّه إليه : إنّه أدرك له ولد صالح . فأصلح طريقاً . وآوى يتيماً .
فلهذا غفرت - له - بما فعل ابنه
( الكافى ج 6 ص 3 الأمالي للشيخ الصدوق عليه الرحمة ص 603 ) .
( راجع : روضة الواعظين ج 2 ص 376 و عوالي اللئالي ج 3 ص 284 و عدّة الداعي ص 86 ) .
( 2 ) -
روى : انّ من مات بلا خلف فكأنّ لم يكن في الناس . و من مات وله خلف - فكأنّ لم يمت
( من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 309 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 472 ) .