شرح
هم باشد ، بايد تعزير گردد . فرقى نمىكند اين تحقّق گناه به انجام دادن حرام باشد يا به ترك واجب . كسى كه دينش را ادا نمىكند ، مخالفت با دستور الهى كرده است و او را تعزير مىكنند . اين يك قانون كلّى است ؛ هرجا معصيتى از مكلّف سر زد كه در شرع مطهّر عقوبتش معيّن نشده باشد ، او را به تفصيلى كه از آيه فهميديم ، تعزير مىكنند ؛ يعنى اگر فرد مرتكب كبيره يا مصرّ بر صغيره باشد ، آيه دلالت كامل بر اين تفصيل دارد و دليلى بر خلافش پيدا نكرديم .