تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 406

« خاشِعَةً أَبْصارُهُمْ - در حالى كه چشمانشان فرو افكنده است . » حالى كه دارند به صورت مادى در ايشان بازتابى ايجاد مىكند ، چه ترس و هراس بر ايشان چيره شده ، و چشمان فرو افكنده‌شان به اين سو و آن سو حركتى ندارد و از سختى وضع اندامهاشان به لرزه مىافتد . . . و از ناحيهء معنوى نيز كوچكى و حقارت و خوارى سراسر وجودشان را فرا گرفته است . « تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كانُوا يُوعَدُونَ - فرو مىپوشاند ايشان را خوارى در آن روز كه به آنان وعده داده شده بود . »