پير طريقت گفت : دليل يافت دوستى ، دو گيتى به دريا انداختن است ، نشان تحقيق دوستى با غير حق نپرداختن است ، اوّل دوستى داغ است و آخر چراغ ، اوّل دوستى اضطرار است و ميانه انتظار و آخر ديدار :
چه باشد گر خورى صد سال تيمار * چو بينى دوست را يك روز ديدار
قال الشاعر :
عسى الكرب الذى امسيت فيه * يكون وراءه فرج قريب « 1 »
با دل گفتم كه هيچ انديشه مدار * بگشايد كار ما گشاينده كار
Footnote
( 1 ) اين دو بيت اخير در نسخه ( ج ) نيست .