«
قالَ يا بُنَيَّ »
يعقوب گفت اى پسر ، «
لا تَقْصُصْ رُؤْياكَ عَلى إِخْوَتِكَ »
بمگوى خواب خويش و پيدا مكن آن را بر برادران خويش ، «
فَيَكِيدُوا لَكَ كَيْداً »
كه ترا ساز بد سازند ، «
إِنَّ الشَّيْطانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوٌّ مُبِينٌ »
( 5 ) كه ديو مردم را دشمنى است آشكارا .
«
وَ كَذلِكَ يَجْتَبِيكَ رَبُّكَ »
و هم چنان كه به تو نمود خداوند تو بگزيند ترا ، «
وَ يُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحادِيثِ »
و در تو آموزد تعبير خوابها ، «
وَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ »
و تمام كند نعمت خويش بر تو «
وَ عَلى آلِ يَعْقُوبَ »
و بر كسان يعقوب ، «
كَما أَتَمَّها عَلى أَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ »
چنانك تمام كرد آن را بر پدران تو از پيش هر دو ابراهيم و اسحاق ، «
إِنَّ رَبَّكَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ »
( 6 ) خداوند تو دانايى است راست دان ، تمام دان ، نيكو دان ، همه دان .
«
لَقَدْ كانَ فِي يُوسُفَ وَ إِخْوَتِهِ »
در يوسف و برادران او و در قصص ايشان ، «
آياتٌ لِلسَّائِلِينَ »
( 7 ) شگفتها است پرسندگان را .
النوبة الثانية
بدان كه اين سورهء يوسف بقول بيشترين علما جمله بمكّه فرو آمده ، عكرمه و حسن گفتند اين در مدنيّات شمرند كه جمله بمدينه فرو آمده . ابن عباس گفت چهار آيت از ابتداء سورة بمدينه فرو آمد باقى همه بمكّه فرو آمده و درين سوره ناسخ و منسوخ نيست و بقول كوفيان صد و يازده آيت است و هزار و هفتصد و شصت و شش كلمه و هفت هزار و صد و شصت و شش حرفست . و در فضيلت اين سورة ابىّ بن كعب روايت كند از
مصطفى صلى اللَّه عليه و سلم ، قال « علّموا أرقّاكم سورة يوسف فانّه ايّما مسلم تلاها و علّمها اهله و ما ملكت يمينه هوّن اللَّه عليه سكرات الموت و اعطاء القوّة ان لا يحسد مسلما »
گفت بندگان و بردگان خود را سورهء يوسف در آموزيد ، هر مسلمانى كه اين سوره برخواند و كسان و زير دستان خود را در آموزد اللَّه تعالى سكرات مرگ بر وى آسان كند و وى را قوّت دهد در دين تا بر هيچ مسلمان حسد نبرد .