گفت
إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ
نشان ملك او بر شما
أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ
آنست كه تابوت آيد بشما ،
فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ
در آن تابوت سكينة از خداوند شما ،
وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ
چيزى كه مانده از آنچه از آل موسى و از آل هارون باز ماند
تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ
فريشتگان آن را بردارند و آرند ،
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ
در آن نشانيست شما را كه ملك طالوت باذن خداست و رضا و اصطفاء او ،
إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ 248
اگر گرويدگانيد ، دانيد كه چنين است .
فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ
- چون گسسته گشت طالوت و سپاه از شهر و بهامون آمدند ،
قالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ
طالوت گفت اللَّه شما را بخواهد آزمود بجويى ،
فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي
هر كه از آن بياشامد نه از من است
وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي
و هر كه از آن نچشد از منست
إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ
مگر آن كس كه بدست خود يك غرفه بر كشد ،
فَشَرِبُوا مِنْهُ
چون به آن جوى رسيدند از آن بياشاميدند
إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ
مگر اندكى ازيشان ،
فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ
چون بر آن جوى بگذشت او
وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ
و ايشان كه بگرويدند با وى ،
قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ
گفتند ما را امروز كاوستن نيست با جالوت و سپاههاى وى ،
قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ
گفتند ايشان كه بى گمان بودند برستخيز و بديدار خداى
كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ
بسا سپاه اندك
غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ
كه باز شكستند سپاه فراوان را باذن و يارى خداى ،
وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ
و اللَّه با شكيبايانست به يارى .
وَ لَمَّا بَرَزُوا لِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ
- و چون بيرون آمدند به روى جالوت